Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7229 K.2025/519

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ... İdaresi vekili ve davalı Bakanlık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu İzmir ili Urla ilçesi ... köyü 121 ada 12 parsel, 2.263,12 m2 yüzölçümü ve zeytin ağaçlı tarla vasfı ile tapuda davalı kişi adına kayıtlıdır.

Davacı ...

İdaresi vekili tarafından verilen dilekçe ile, İzmir ili Urla ilçesi ... köyü mülki hudutları içerisinde kalan 162 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunda değişik 2/B uygulamasının iptaline yönelik olarak İzmir ili Urla ilçesi ... köyü 227, 228, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 238, 204, 241, 255, 257, 262, 263, 264, 293, 294, 295, 296, 488, 491, 494, 501, 502, 503, 530 ve 531 nolu parsellerde orman tahdit çalışmalarının iptali ile talep ettikleri şekilde orman sınır hattının düzeltilmesini dava etmiş,

Mahkemece 2007/2 Esas sayılı dava dosyasından İzmir ili Urla ilçesi ... köyü 229 parsel sayılı taşınmaz yönünden tefrik kararı verilerek temyize konu esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulüne, İzmir ili Urla ilçesi ... köyü, ... mevkii 229 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi kurulunun 22.8.2014 tarihli raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 156,93 m2'lik bölümünün orman sayılan yerlerden olduğundan, orman sınırları içine alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ...

İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 27.11.2019 tarihli ve 2018/5187 Esas, 2019/6991 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle "Mahkemece çekişmeli taşınmazın bir kısmının alınan bilirkişi raporuna göre orman sınırları içerisinde olduğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak mahkemece verilen karardan sonra çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi çerçevesinde yenileme kadastro çalışması yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu çalışmada 121 ada 12 sayılı parsel numarası almış ve yüzölçümü de daha önce 2.222 m2 iken bu çalışma ile 2.263,12 m2 olarak düzeltilmiştir.

Dairemizin 05.10.2017 tarihli geri çevirme kararı üzerine orman ve fen bilirkişi heyetinden alınan ek raporda 22/a çalışması sonrasında çekişmelitaşınmazın değişen yüzölçümüne göre orman sınırları içerisinde kalan kısmı yeniden hesaplanmıştır. Mahkemece taşınmazın 156,93 m2'lik kısmının orman sınırları içerisinde kaldığı yönünde karar verilmiş ise de 22/a çalışması sonrasında taşınmazın orman sınırları içerisinde kalan kısmının 136,89 m2 olduğu belirlenmiştir.

Bu sebeple mahkemece bölgede yapılan 22/a çalışmasına dair tüm evraklar bulundukları yerden getirtilmeli bundan sonra orman ve fen bilirkişisinden tereddüte yer vermeyecek açıklıkta alınacak raporla taşınmazın orman sınırları içerisinde kalan kısmı belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda uzman orman bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 19.11.2021 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 136,89 metrekarelik kısmın orman sınırları içine alınmasına karar verilmiş, hüküm, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...

İdaresi vekili ve davalı ... Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.