Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7509 K.2024/3833

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece (İskenderun 4. Asliye Hukuk) Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar ... ve ... vekili dava dilekçesinde; Hatay ili Belen ilçesi Karapelit köyü Domuz deresi mevkiinde bulunan ve kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan yaklaşık 3 - 4 dönüm yüz ölçümündeki taşınmazın zilyetlikle kazanma koşullarının müvekkilleri olan davacılar yararına gerçekleştiğini ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlar ve ayrıca davalılardan Hazine vekili, taşınmazın Türk Medeni Kanunu'nun 713/6 ıncı maddesi uyarınca Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " hava fotoğrafı ile doğrulanan bilirkişi raporuna göre 1992 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın, üzerinde çam ağaçları ile karışık maki formasyonuna ait bitki örtüsü barındıran toprak yapısını koruduğu, tarım arazısi niteliğinde olmadığı ve taşınmazda herhangi bir imar - ihya çalışmasının bulunmadığı " gerekçesiyle davacının davasının reddine, davalı Hazine'nin tescil talebinin kabulüne karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.