Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7556 K.2024/6526

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Erzincan ili Kemah ilçesi Maksutuşağı köyü, 195 ada 1 parsel numaralı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tespitinin yapıldığını, taşınmazın bir kısmının nizasız fasılasız davacının kullanımında olduğunu beyan ederek tespitin iptali ile taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

195 ada 1 numaralı parsel üzerinde (A) ve (B) harfi ile belirtilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, bu sebeple evveliyatı orman olan taşınmazda üzerinde zilyetlik süresinin önemli olmadığı, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri ile davacı tanığının anlatımlarında, davacının 2007 yılı itibariyle taşınmaza malik olma niyeti ile zilyet olduğunu belirttikleri, taşınmaz orman sayılmayan yerlerden olsa bile davacının zilyetlikle kazanma koşullarını sağlamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; taşınmazın orman sayılan yerlerden olması nedeniyle özel mülkiyete konu olmayacağı ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesindeki hükümlere göre kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabının mümkün olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir husus olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.