Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7942 K.2025/57

Taraflar arasındaki 2/B madde uygulamasının yok hükmünde sayılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

İstanbul İli Beykoz İlçesi ... köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) Ek-4 üncü madde kapsamında yapılıp 21.07.2010 tarihinde ilan edilen kullanım kadastrosu neticesinde 152 ada 3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15-16-17-18-19-20-21-22-23-24-25-26-27-28-29-30 parsellerin Bahçe vasfıyla, kullanıcı şerhiyle, "2/B maddesi gereğince Hazine adına Orman sınırı dışına çıkarıldığı" beyanıyla Hazine adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde.

İstanbul ili Beykoz ilçesi ... köyünde orman tahdidinin 1939 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılarak kesinleştiğini, bilahare 1974 yılında 6831 sayılı Kanun'un 1744 sayılı Kanun ile değişik 2 nci madde uygulamaları yapıldığını, ancak itirazlar üzerine yapılan komisyon çalışmalarının sonuçlandırılıp ilan edilmediğinden geçerlilik kazanmadığını, daha sonra 1988 yılında 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması yapıldığını ve 19.4.1990 tarihinde ilan edildiğini, bu çalışmalar sırasında halen orman niteliği taşıyan yerlerin orman dışına çıkarıldığını,

2/B işlemini yapan memurlar hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, soruşturma neticesinde Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından zamanaşımı nedeniyle takipsizlik kararı verildiğini, hatalı 2/B işlemlerinin yok hükmünde sayılması için Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/15 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, ancak mahkeme tarafından hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verildiğini ve bu kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi tarafından kararın onandığını, dava dilekçesinde belirtilen taşınmazların 2/B çalışmalarının yok hükmünde sayılmasına,

taşınmazların vasfının orman olarak düzeltilmesine, tapu kayıtlarına konulan şagil şerhlerinin terkinine karar verilmesi istemiyle dava açmış ve yargılama sırasında dava konusu İstanbul ili Beykoz ilçesi ... 152 ada 3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15-16-17-18-19-20-21-22-23-24-25-26-27-28-29-30 parseller hakkındaki dava, ana dosyadan tefrik edilerek yargılama eldeki dosya üzerinden yürütülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda: "...anlatılan hususlar, toplanan deliler, kadastro tutanakları, tapu kayıt ve krokileri, hava fotoğrafları ve haritaları, yerinde yapılan keşif, alınan bilirkişi heyeti raporu ve itirazlar üzerine alınan ek raporlar, Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/15 E. 2002/527 K. Sayılı karar örneği, Mahkemenin 2014/615 Esas 2015/389 Karar sayılı karar örneği, onanmasına ait Yargıtay ilamı ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu parsellerin orman olmadığı..." gerekçesiyle dava konusu parseller orman olmadığından davacının davasının reddine, beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına karar verilmiş;

hükmün davacı Orman İdaresi vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...çekişmeli taşınmazların 19/04/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasında 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısında çıkarılan yerde kaldığı, Orman Yönetimince bu çalışmalara karşı süresinde itiraz edilmediği ve Orman Yönetiminin dava açtığı tarihte 2/B maddesi uygulamasına itiraz süresinin dolduğu,

çalışmaların kesinleştiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların, ev, arsa, çayır, fındıklık, sebze bahçesi ve meyve bahçesi olarak kullanıldığı, 2007 ortofoto görüntüsünde de benzer durumun söz konusu olduğu, taşınmazlar üzerinde orman ağaçlarının bulunmadığının anlaşıldığı, aynı nevide Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/615 Esas - 2015/389 Karar sayılı kararının davacı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2015/17038 Esas - 2017/4657 Karar sayılı 29/05/2017 Tarihli kararıyla onandığı da anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu..." gerekçesiyle davacı Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; işbu karar davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.