Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/7953 K.2024/6617

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davalı T.C.D.D vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı T.C.D.D vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli Samsun ili İlkadım ilçesi Bilmece mahallesi 148 ada 5 parsel (eski 327) sayılı taşınmazın tapuda Demiryolu vasfı ile davalı adına kayıtlı bulunduğu, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce yapılıp 05.11.2013 tarihinde askı ilana çıkarılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Orman Kanununun (6831 sayılı Kanun) 2/B madde uygulaması, 1981 yılında yapılıp çekişmeli taşınmaz yönünden 31.03.1981 tarihinde kesinleşen arazi kadastrosu, 08.04.2013 tarihinde kesinleşen uygulama kadastrosu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, tapuda davalı adına kayıtlı Samsun İli İlkadım İlçesi Bilmece Mahallesi 148 ada 5 parsel sayılı taşınmazın, yörede 6831 Sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman sınırı içine alındığını ileri sürerek,

taşınmazın orman tahdit sınırları içinde kalan kısmının tespiti ile tapusunun iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerinde üçüncü kişi lehine şerh bulunması halinde terkinine karar verilmesini istemiş, davalı T.C.D.D vekili, orman sınırları içerisinde kaldığı iddia edilen dava konusu taşınmazın Samsun-Sivas demiryolu hattı 26+147-26+352 arasına isabet ettiğini, 1935'li yıllarda kamulaştırıldığını, bu tarihten itibaren de demiryolu taşımacılığında kullanıldığını, taşınmazın sınırlarının orman sınırı olarak kabul edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dava, kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; çekişmeli taşınmazın 1957 yılına ait memleket haritasına göre (A1) ile işaretli 5.909,21 metrekare yüzölçümlü kısmının orman sayılan yerlerden olduğu, yeşile boyalı ormanlık saha içinde ve çekişmeli taşınmaz yönünden kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın T.C.D.D vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, çekişmeli 148 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın (A1) harfi ile gösterilen kısmının hükme esas alınan bilirkişi raporunda kesinleşen tahdit içinde kaldığının anlaşılmasına,

orman sayılan taşınmazlar üzerindeki mülkiyeti kısıtlayıcı her türlü şerh ve sınırlı ayni haklarında terkininin gerekmesine göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir usul kanuna aykırılık bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı T.C.D.D vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı T.C.D.D vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.