Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2022/8348 K.2023/516

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılması talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın aktif husumet ve hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ve dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz, 1979 yılında yapılan orman kadastrosu çalışmalarında orman sayılan yer olarak belirlenmiş, aynı yerde 20.12.2018 tarihinde ilan edilen 2/B uygulamasına konu edilmemiştir.

2. Davacı asıl dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan ve 07.08.1998 tarihli senetle satın aldığı 6000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın satın aldığı tarihten beri kendi kullanımında olduğunu, orman sınırı dışına çıkarılacak nitelikte bulunduğu halde 2/B çalışmalarında orman olarak bırakıldığını ileri sürerek taşınmazın adına tescilini talep etmiş; 04.04.2019 tarihli ön inceleme duruşmasında, dava konusu taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılarak adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğunu beyan ederek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bir taşınmazın 2/B sınırları dışına çıkartılması hususunda idarenin zorlanması imkanı bulunmadığı, bu itibarla davacının idareyi 2/B işlemi yapmak konusunda zorlayıcı nitelikte böyle bir dava açmakta hukuki yararı ve dolayısı ile aktif husumet bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet ve hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının dava açmaya hak ve yetkisi olduğunu, yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Kanun

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nin 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,