Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1580 K.2024/7578

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş olup, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Adıyaman ili ... ilçesi ... köyünde 1985 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu, dava konusu taşınmazın tespiti yapılmayan alanlarda 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B çalışmaları, dava konusu yerin 1980 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle kadastro harici yazılmak suretiyle kadastro işlemine tabi tutularak herhangi bir parsel numarası verilmediği, yürürlükteki mevzuat gereği tescile tabi olmadığından 11.12.1980 tarihinde tapulama harici olarak bırakılmış olduğu,

daha sonra il mera komisyonu tarafından tahdit ve tespit yapılarak 09.01.2009 tarihli ve 51 nolu yevmiye ile mer'a özel sicili defterine mer'a vasfı ile kaydedildiği (924 parsel olan alan) anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, Adıyaman ili ... ilçesi ... Köyü Doğusu; ...'in tarlası, Batısı; ...'ın tarlası ve 889 nolu parsel, Güneyi; yol, Kuzeyi; Dağ ile çevrili taşınmazın kadastro çalışmaları esnasında tapu harici bırakıldığını, bu taşınmazların babasından kendisine kaldığını, 50-60 seneden beri kendi zilyet ve tasarrufunda olup, nizasız ve fasılsız olarak ekip biçtiğini, dava konusu yerin kendi adına tapuya kayıt ve tescilini istemiş, davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin 08.01.2013 tarihli ve 2012/8 Esas 2013/6 Karar sayılı kararı ile, dava konusu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi sonrasında Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 25.11.2015 tarihli ve 2015/11459 Esas, 2015/11698 Karar sayılı ilamında; orman ve zilyetlik araştırması yapılması için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının zilyetlikle iktisabını talep ettiği taşınmazların mer'a alanları içerinde kalması ve gerekse 3402 sayılı Kanunun 18/2nci maddesi gereğince mer'aların kazandırıcı zaman aşımı yolu ile iktisabının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.