Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/1676 K.2023/2556

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmekle, 09.02.2023 tarihli ek kararla, kararın niteliği itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının davalı Hazine vekili tarafından duruşma talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, dava değeri itibariyle duruşma talebinin reddine karar verilerek; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, istinaf başvurusu neticesinde verilen kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ek kararına yöneliktir.

6100 sayılı Kanun'un duruşma yapılmadan verilecek kararlar başlıklı 353/(l)-a maddesinde, ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa belirtilen durumlarda Bölge Adliye Mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye görderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un, temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362 nci maddesinde, 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlara karşı temyiz yolunun kapalı olduğu ifade edilmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesinin, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararının, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz itirazlarının reddi ile söz konusu kararın onanması gerektiği kanaatine varılmıştır.