Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/188 K.2024/5003

Taraflar arasında Mardin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı ...'ın kurulu Mülhak ... ... el-.... Vakfı'nın 17 ... 1266 H. (1850 M.) tarihli vakfiyesi gereği galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ... . babası ...'ın vakıf evladı olduğuna dair Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen mahkeme ilamı olduğu, ... ... . . Vakfına ait 17 zilkadde 1266 tarihli vakfiye gereği galleden yararlanmayı aile içinde batın şartına bağlandığı, yani vakıf evladı olan ana veya baba sağ olduğunda evlat galle fazlası alamayacağı, dosya davacısına vakıf evlatlığı 2017 yılında vefat eden babası ...'dan geldiği için kendisi galle fazlasına müstahak olduğu gerekçesi ile "davanın kabulü ile, davacı ...'ın ... den .....Vakfı'nın gale fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince.

İlk Derece Mahkemesince davacının babasının vakıf evladı olduğuna ilişkin kesinleşmiş mahkeme ilamının dosyaya celp edildiği, nüfus ve vatandaşlık işleri genel müdürlüğünden gerekli araştırmanın yapıldığı, vakfiye kayıt örneğinin dosyaya eklendiği ve bilirkişi raporu alındığı, bilirkişi raporunda da vakfıye kaydı incelenerek galleden yararlanmayı aile içinde batın şartına bağlandığı tespiti ile davacının vakıf evlatlığının babasından gelmesi nedeni ile galle fazlası alacaklısı olduğunun belirtildiği,

böylece mahkemece yapılan gerekli ve yeterli araştırma neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek eksik inceleme ile karar verildiği, sunulan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınması gerektiği, belirtilen ve resen nazara alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 Sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğünün diğer temyiz itirazları yönünden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 26.maddesi gereği, hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu Mülhak ... ... el-.... Vakfı'na ait 17 ... 1266 H. (1850 M.) tarihli ve 1272 H. (1855 M.) tarihli iki ayrı vakfiyesinin bulunduğu, dava dilekçesinde davacının sadece 17 ... 1266 H. (1850 M.) tarihli vakfiye gereği galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitinin istendiği, nitekim hükme esas alınan bilirkişi raporunda da incelemesinin sadece 17 ... 1266 H. (1850 M.) tarihli vakfiye yönünden yapıldığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince; dava dilekçesindeki talep dikkate alınarak davacının 17 ... 1266 H. (1850 M.) tarihli vakfiye gereği galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken talep aşılarak uygulama ve infazda çelişki oluşturabileceği düşünülmeden vakfın her iki vakfiyesini kapsayacak şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de, bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 nci maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.