Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2203 K.2023/4286

Taraflar arasındaki uygulama kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun reddine, ilk derece mahkemesi kararının kamu düzeni nedeni ile kaldırılmasına ve davanın kesin hüküm nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Uygulama kadastrosu sırasında, Bartın ili Merkez ilçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 96 parsel sayılı 5000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 103 ada 28 parsel numarasıyla 5000,04 metrekare yüzölçümlü olarak; davalıların murisi adına kayıtlı bulunan eski 105 parsel sayılı 5000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 103 ada 27 parsel numarasıyla 5000,02 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Bartın ili Merkez ilçesi Arıt Köyü 103 ada 28 parsel sayılı taşınmazın vekil edeni olan davacıya, komşu 103 ada 27 parsel sayılı taşınmazın ise davalıların murisi ... 'a ait olduğunu, taşınmazlar arasındaki sınırın kadimden beri var olan tel avlu ile belirlenen sınır olduğunu, kadastronun gösterdiği sınırın hiçbir zaman taşınmazların sınırı olmadığını, uygulama kadastrosu ile yapılan çalışmalarda da bu hususun düzeltilmediğini ileri sürerek, taşınmazlar arasında bulunan tel avlunun gerçek sınır olarak belirlenmesini ve 103 ada 27 parsel sayılı taşınmazın iptali ile 103 ada 28 parsele ilavesi suretiyle vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında görülen Bartın 2 nci Asliye Hukuk Mahkemesi’ nin 2013/637 Esas sayılı kesinleşen dosyanın eldeki dosya yönünden kesin hüküm oluşturduğunu, ayrıca hak düşürücü sürenin de geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafça kadastrodan önce taşınmazlar arasında bulunan kadim sınıra dayanılarak dava açıldığından, kadastrodan önceki nedene dayanılmış olduğu, dava konusu taşınmazların kadastro tutanaklarının 24.02.1986 tarihinde kesinleşmekle davanın açıldığı tarih olan 06.03.2019 tarihi itibariyle kanunda öngörülen 10 yıllık süre geçtiği gerekçesiyle, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 12/3 üncü maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın tesis kadastrosuna değil, yenileme kadastrosuna itiraz olduğunu, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, hava fotoğraflarından yararlanılmadığını, beyanların dikkate alınmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmişti.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, eldeki dava dosyası ile Bartın 2 nci Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/13827 Esas, 2018/763 Karar sayılı dava dosyasının taraflarının, dava sebebinin ve konusunun aynı olması yani davacı ...'ın eldeki dosyada dava konusu iki parsel arasında olması gereken sınır olarak gösterdiği yer ile davacı ...'ın aleyhine elatmanın önlenmesi kararı verilen yer aynı olması nedeniyle kesin hüküm oluşturduğu,

ilk derece mahkemesince Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)114/1-i fıkrası uyarınca davanın kesin hüküm yönünden reddine karar verilmesi gerekirken 3402 sayılı Kanun'un 22/A maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu çalışmaları sonucunda belirlenen sınırlara 3402 sayılı Kanun'un 12/3 üncü maddesi uyarınca 10 yıllık dava açma süresinde itiraz eden davacının davasının mahkemece yanlış değerlendirilerek mülkiyete ilişkin bir dava kabul edilerek hak düşürücü süreden reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, bu hususa riayet edilmeyerek kamu düzenine aykırı hareket edildiği,

6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinin birinci fıkrası ikinci cümlesi gereğince kamu düzenine aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından resen gözetilmesi gerektiği dikkate alındığında anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, istinaf talebinin reddine 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b.2 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek yeniden karar verilmesi gerektiği belirtilerek,

davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinin birinci fıkrası ikinci cümlesi gereği resen görülen kamu düzenine aykırılık nedeniyle, Bartın 3 üncü Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.11.2021 tarih ve 2020/39 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın yeniden esasıyla ilgili olarak; davacının davasının kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz dilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, uygulama kadastrosu tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun,

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan alınan 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,