Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2474 K.2024/322

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve ... ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi davanın niteliği itibarıyla reddedilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kullanım Kadastrosu sırasında, Samsun ili ... ilçesi Terice Mahallesi çalışma alanında bulunan 241 ada 20 parsel ... 151,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1981 yılından beri eşit hisselerle ... ve ...'nın kullanımında ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçenlere ait olduğu; 241 ada 21 parsel ... 277,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 ... Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1992 yılından beri eşit hisselerle ... ve ...'nın kullanımında ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçenlere ait olduğu şerhleri yazılarak Hazine adına tespit edilmişlerdir.

2.Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 241 ada 20 ve 21 parsel ... taşınmazların tamamının kendi kullanımında olduğunu iddia ederek adına şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; taşınmazların kendi kullanımlarında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazların öncesinin davacının babasına ait olduğu, davacının babasının borca karşılık olarak taşınmazları davalıların babasına verdiği ancak sonrasında geri teslim etmedikleri, davalıların zilyetliğinin feri nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... ve ... ile davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... ve ... istinaf dilekçesinde; taşınmazın davacının babası tarafından 1992 yılında devredildiğini ve davacının zilyetliğinin olmadığını, zilyetliğin korunmasına yönelik davada açmadığını ileri sürmüştür.

2.Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafın zilyetliğini ispat edemediğini ve bilirkişi raporunun hükme elverişli olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile keşif sonucunda alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından çekişmeli taşınmazların kullanımlarının 20-30 sene kadar önce davacının babası tarafından davalılara bırakıldığı,

bu tarihten sonra davalılar ve murisleri Mehmet Pala'nın taşınmazları fiilen kullandıkları, o tarihten sonra davacının davalılardan talep etmesine rağmen davalı ve murisinin taşınmazların kullanımını davacıya bırakmadıkları, esasen bir kısım tanıkların, davacının babası Mahir Pala'nın borcuna karşılık davalılara taşınmazın kullanım hakkını sattığını beyan ettikleri, nitekim kullanım kadastrosu sırasında belirlenen fiili kullanıcının kullanımının iyi niyetli olması veya hakka dayanıp dayanmadığının bir önemi bulunmadığından eldeki dava açısından davalılar ve davacının murisi arasında satış olup olmadığının da bir öneminin bulunmadığı,

şu haliyle davalıların kullanımlarının kendi adlarına asli zilyet olduğunun kabulü gerektiği, kaldı ki ispat yükü kendinde olan davacının dahi davalıların taşınmazı kendi adına feri zilyet olarak kullandığını dosya kapsamı itibariyle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmaza ilişkin düzenlenen senedin sahte olduğunu, taşınmazların kendi kullanımında olduğunu, babasının borcunu geri ödediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise kullanımın kime ait olduğuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) Ek 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına