Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2476 K.2024/3949

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Tokat ili Pazar ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 1 parsel sayılı 10.977,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, bölgede 766 sayılı Kanuna göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman olması nedeniyle taşınmazın tespit dışı bırakıldığını, 6831 sayılı Orman Kanununa (6831 sayılı Kanun) göre yapılan orman tahdidinde taşınmaz her ne kadar orman sınırları dışında bırakılmışsa da bu tarihten önceki zilyetliğe değer verilemeyeceğini belirterek; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, "dava konusu taşınmazla birlikte kullanılan, mahkememiz 2019/578 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazla birlikte düşünüldüğünde, taşınmazın dört tarafının orman arazisi ile çevrili olduğu, dava konusu taşınmazın orman bütünlüğü içinde orman içi açıklık olarak değerlendirilmesi gerektiği, orman içi boşlukların kesinleşmiş orman tahdidine göre orman sayılmasalar bile orman içi boşluklar üzerinde sürdürülen zilyetliğin orman bütünlüğünü bozacağı, orman içi boşlukların olağanüstü zamanaşımı ya da başka bir yolla kazanılmasının olanaklı olmadığı,

davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesindeki şartların oluşmadığı" gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, davacı Hazine vekilinin 10.09.2020 tarihli dilekçesi ile sehven istinaf dilekçesinin gönderildiğini bildirmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 11.09.2020 tarihli ek karar ile davacı Hazinenin istinaf talebinin reddine karar verilmiş;

istinaf incelemesi için dosyanın gönderildiği Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2020/1255 Karar sayılı kararı ile, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği,

alınan bilirkişi raporları, dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile fen ve orman bilirkişi tarafından sunulan bilirkişi raporlarında tespit tarihinden geriye doğru olacak şekilde yapılan hava fotoğrafları incelemesi sonucunda çekişmeli taşınmazın ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığının ve böylelikle adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği" gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın,

davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.11.2022 tarihli ve 2021/5476 Esas, 2022/8702 Karar sayılı ilamıyla; "..İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair kararın taraflara tebliği üzerine hükmün taraflarca istinaf edildiği, sehven temyiz dilekçesinin verildiğine dair davacı Hazine vekilinin yazılı beyanı üzerine, İlk Derece Mahkemesince 11.09.2020 tarihli ek karar ile davacı Hazinenin istinaf talebinin reddine karar verildiği,

ek kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmediği gibi İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... vekilinin istinaf talebinin olduğu halde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin yalnızca talebi bulunmayan Hazine yönüyle yapıldığı ve olmayan talebin reddine karar verildiği, asıl istinaf talebinde bulunan davalı ... yönüyle ise olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği açıklanarak, Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, Yerel Mahkeme kararının davalı ... vekilinin istinaf talebi yönüyle esastan incelenmesi,

hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi..." gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.11.2022 tarihli ve 2021/7791 Esas, 2022/8684 Karar sayılı ilamı ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilen 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazla birlikte dört tarafının orman arazisi ile çevrili olması nedeniyle orman içi açıklık olduğu,

orman içi boşlukların orman sayılan yerlerden olması karşısında adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği" gerekçesi davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre,

Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.