Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2618 K.2025/2814

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı birleşen dosya davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 408 ada 3 parsel sayılı 40.283,16 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliği Hazine adına tespit edilmiştir.

Asıl davada davacılar ... ve ...; dava konusu ... ilçesi ... ... Mahallesinde kain 408 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmaza komşu ve tespit dışı bırakılan taşınmazın sulu tarla vasfında ve 100 yılı aşkın süredir zilyet ve tasarruflarında bulunduğunu beyan ederek, 408 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına olan kadastro tespitinin iptali ile dava konusu yere komşu ve tespit dışı bırakılan taşınmazın da tespit edilerek tamamının adlarına eşit bir şekilde tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Birleşen davada davacılar vekili; dava konusu ... ilçesi ... ... Mahallesinde kain 408 ada 3 parsel sayılı taşınmazın sulu tarla vasfında ve uzun süredir davacıların murisi ve davacıların zilyet ve tasarruflarında bulunduğunu beyan ederek, 408 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına 1/4 oranında tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 04.02.2016 tarihli ve 2014/75 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararla; dava konusu taşınmazın orman niteliğinde olmadığı, ancak mahalli bilirkişi ve davacı tanık beyanları dikkate alındığında dava konusu taşınmazın şahıslar tarafından daha önce hiç kullanılmadığı, ekilip biçilmediği, köylüler tarafından hayvanların otlatılması için kullanılan bir alan olduğunun anlaşıldığı, davacılar ve birleşen dosya davacısı bakımından Kadastro Kanununun 14 üncü maddesinde yer alan nizasız ve fasılasız sürdürülen 20 yıllık kazandırıcı zilyetlik şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün asıl davada davacılar ve birleşen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.11.2020 tarihli ve 2017/1299 Esas, 2020/5498 Karar sayılı ilamıyla; "....

6100 sayılı HMK'nın "hükmün kapsamı" başlığını taşıyan 297. maddesinin (b) bendinde, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile TC kimlik numaraları, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad soyadları ile adreslerinin de kararda yer alması gerektiği hüküm altına alınmıştır. Mahkemece, bu yasal düzenlemeye aykırı düşecek şekilde karar başlığı düzenlenmiş olup, birleşen dosya davacıları ..., ... ve ... gerekçeli karar başlığında gösterilmemiştir. Hal böyle olunca.

Mahkemece, HMK'nın 297. maddesi uyarınca karar başlığında bulunması zorunlu bulunan bilgilerin eksik ve hatalı gösterilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönüyle bozulmasına ... karar verilmiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmaz üzerinde davacılar ve birleşen dosya davacıları bakımından 20 yıllık kazandırıcı zilyetlik şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın asıl dosya ve birleşen dosya yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, birleşen dosya davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup birleşen dosya davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.