Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2873 K.2025/94

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde 3116 Sayılı Orman Kanunu (3116 Sayılı Kanun) hükümlerine göre 1939 yılında yapılan orman tahdidi, daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna Bazı Maddelerin Eklenmesine Dair Kanun (5653 Sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılıp kesinleşen maki ayırma işlemi, 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) uyarınca yapılıp 26.07.1996 tarihinde ilân edilerek eldeki dava sebebiyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekili (Kaş Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu) dava dilekçesinde, Antalya ili Kaş ilçesi ... köyü Kurtalan mevkiinde bulunan 22.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 5653 sayılı Kanun'a göre makiye tefrik edilerek 4753 sayılı çiftçiyi topraklandırma kanunu gereğince de murisi ...’ye tahsis edilerek tapuya tescil edildiği halde yörede 20 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan kadastro çalışmaları sırasın da kısmen orman sınırları içerisinde bırakıldığını iddia ederek yapılan orman kadastrosunun iptalini istemiş, davalı ... İdaresi vekili davanın reddini savunmuştur.

Dava, eski tapuya dayalı olarak orman tahdidinin iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.02.2007 tarihli ve 2005/291 Esas, 2007/60 Karar sayılı kararı ile, mahkemenin görevsizliği nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, temyiz edilmediğinden 27.06.2007 tarihinde kesinleşmiş, dosyanın gönderildiği Kaş Kadastro Mahkemesinin 13.04.2009 tarihli ve 2007/794 Esas, 2009/271 Karar sayılı kararı ile de, mahkemenin görevsizliği nedeni ile davanın reddine, görevli mahkemenin Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin olduğuna ve karar kesinleştiğinde dosyanın merci tayini için Yargıtay'a re'sen gönderilmesine karar verilmesi sonrasında temyiz edilmediğinden 17.06.2009 tarihinde kesinleşmiş olup,

olumsuz görev uyuşmazlığı çıkması nedeniyle yargı yeri belirlenmesi için dosya Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 08.10.2010 tarihli ve 2010/6008 Esas, 2010/7970 Karar sayılı ilamında. Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının oğlu ...'ın keşifte Mahkeme heyetine gösterdiği yerlerin dava konusu taşınmazlar olduğunu söylediği, ancak keşifte gösterilen yerlerin tapu kayıtlarından anlaşılacağı üzere davacıya ait olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesince, taşınmaz başında yapılan keşifte davacı asilin hazır olmadığı halde, davacının oğlunun keşifteki yer gösterimine itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının davaya konu taşınmazın neresi olduğu yönünde duraksama oluşturduğundan, taşınmazın duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi için bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacıların murisine ait Ocak 1952 tarih 78 sıra numaralı tapu kaydının 4753 sayılı Kanun uyarınca davacıların murisi adına tahsis ve tescil işleminin yapıldığı, anılan tapu kaydının sınırlarının 25.03.2019 tanzim tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide tespit edildiği, bu krokiye göre 1952 tarih 78 sıra numaralı tapuya dayanak 74 numaralı tevzi parselinin Antalya ili Kaş ilçesi ...

Mahallesi 375 ada 1 parsel ve 163 ada 196 parsel sayılı taşınmazları kapsadığı, denetime açık, hüküm kurmaya elverişli olarak kabul edilen orman yüksek mühendisi bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere dava konusu taşınmazlardan 375 ada 1 parselin kamu malı niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın reddine, dayanak tapunun kapsadığı aynı yer 163 ada 196 parsel sayılı 15,04 metrekarelik taşınmaz yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacılar vekili ve davalı ...

İdaresi vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili ve davalı ...

İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler ayrı ayrı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.