Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/2938 K.2025/1111

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu Konya ili Beyşehir ilçesi ... mahallesi 295 ada 50 parsel sayılı ve 2.483,20 m² yüzölçümündeki tarla vasıflı taşınmaz, 295 ada 102 parsel sayılı ve 2.147,33 m² yüzölçümündeki tarla vasıflı taşınmaz, 262 ada 84 parsel sayılı ve 433,37 m² yüzölçümündeki tarla vasıflı taşınmazların tamamı ile 370 ada 32 parsel sayılı ve 2.816,23 m² yüzölçümündeki tarla vasıflı taşınmazın 1/2 payı ve aynı yerde kain .../Kömürcü mahallesi 271 ada 2 parsel sayılı ve 149,71 m² yüzölçümündeki arsa vasıflı taşınmazın tamamı beyanlar hanesine “Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır” şerhi verilmek suretiyle, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin mirasbırakanları ile birlikte eklemeli olarak 70-80 yılı aşkın zilyetliğinde bulunan, kadastro çalışmaları sırasında sit alanında kaldığı gerekçesiyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edilen, 271 ada 2, 295 ada 50 ve 102, 262 ada 84 ve 370 ada 32 parselin 1/2 hissesine ait tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "... dava konusu taşınmazların doğal sit alanı içinde olduğu, milli park sınırları içine alındığı 1993 yılına kadar yaklaşık 37 yıl tarımsal amaçlı kullanıldığı, bundan sonra da kullanılmaya devam edildiği, dava konusu yerlerin orman sayılan yerlerden olmadığı, yargılama devam ederken milli park sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazlarda kültür varlığı bulunmadığı, taşınmazların 1 inci ve 2 nci derece arkeolojik sit alanı olmadığı, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu..." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "... dava konusu taşınmazların 1993 tarihli Beyşehir Gölü Milli Park sınırları içinde iken, 27.11.2018 tarihli ve 30608 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 26.11.2018 tarihli ve 378 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile onaylanan Beyşehir Gölü Milli Park sınırlarına göre Beyşehir Gölü Milli Park sınırları dışına çıkarıldığı,

uzman orman bilirkişi ile jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından kesinleşen orman tahdidine, memleket haritaları ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan inceleme, araştırma ve uygulama sonucunda çekişmeli taşınmazların tamamının 4785 sayılı Kanun hükümleri gözetilerek 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp kesinleşen orman tahdidi dışında kaldıkları, orman sayılmayan yerlerden oldukları, çekişmeli taşınmazların üzerinde birinci grup olarak tarif edilen korunması gerekli kültür varlığı bulunmadığı,

birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlardan da olmadığının tespit edildiği ..." gerekçesi ile davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.