Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3186 K.2024/813

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama Kadastrosu sırasında, İzmir ili, Ödemiş ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 114 ada 14 parsel sayılı 5.313,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 5.243,04 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonucunda kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün sınırının yanlış belirlendiğini ve yanlışlığın davalıya ait 114 ada 13 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek eski hale getirilmesine istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, uygulama kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir sayısallaştırma hatasının yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uygulama kadastro çalışmaları sırasında hata yapılmadığı gerekçesiyle esasa yönelik istinaf talebinin reddine, dava konusu taşınmazlar hakkında komisyon kararına atfen tespit ve tescil hükmü kurulması gerekirken, taşınmazların uygulama kadastrosu tespiti gibi tespit ve tapuya tesciline karar verilmesi doğru olmadığından davacı vekilinin istinaf talebinin bu nedenle kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.