Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3222 K.2025/537

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Mersin ili Mezitli ilçesi ... köyü çalışma alanında, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 2881 parsel sayılı ve 1.900,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayalı olarak, tarla vasfıyla, davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Mersin ili Mezitli ilçesi ... köyü 2881 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı taraf yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın uzun yıllardır kültür arazisi vasfı ile nizasız ve fasılasız olarak davalılar tarafından malik sıfatıyla kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "geçmiş tarihli hava fotoğrafları uzman bilirkişi aracılığıyla değerlendirildiğinde, çekişmeli taşınmazın 50-60 yıldır doğal tarla niteliğinde ve tarımsal faaliyet amacıyla kullanılmış olduğu, mahalli bilirkişi beyanlarından taşınmazın davalılar ve murisleri tarafından 50 yılı aşkın süredir aralıksız bir şekilde ekonomik amaca uygun olarak zilyet edildiğinin anlaşıldığı, hava fotoğrafları ile desteklenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları değerlendirildiğinde, 3402 sayılı Kanun'un 14. ve 17. maddesi uyarınca zilyetlikle iktisap koşullarının davalılar lehine gerçekleşmiş olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "alınan bilirkişi raporları ile mahalli bilirkişi beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, taşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı, doğal eğiminin %8 olduğu, öncesinin açıklık alanlar içerisinde kaldığı, toprak muhafaza karakteri taşımadığı, tarımsal faaliyet amacıyla kullanıldığının ve taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığının tespit edildiği görülmekle, davanın reddine yönelik ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesi ile davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.