Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3367 K.2024/968

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Burdur ili Bucak ilçesi Yüreğil Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 163 ada 43 parsel ... 4.534,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla ve 4.384,10 metrekare yüzölçümlü olarak; davalılar ... ve ... adlarına tapuda kayıtlı bulunan eski 163 ada 42 parsel ... 9.954,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise aynı ada ve parsel numarasıyla ve 10.198,81 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş iken, Medine Göngör'ün itirazı üzerine komisyon kararıyla, 163 ada 43 parsel ... taşınmaz 4.321,27 metrekare; 163 ada 42 parsel ... taşınmaz ise 10.261,65 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... ; uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalılara ait taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, dava açmıştır.

Davalılar ... ve ...; açılan davayı kabul etmediklerini ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davacı adına kayıtlı taşınmazın sınırının tesis kadastrosundan bu yana aynı kaldığı, başka bir taşınmaz lehine kayma durumunun söz konusu olmadığı, dosya içerisine getirtilen uydu görüntüleri ve hava fotoğrafları ile ortofoto görüntülerinin zeminle uyumlu olduğu, hava fotoğraflarının komşu parsel sınırları ile çakıştırılması sonucunda; uygulama kadastrosu çalışmaları ile ortak sınır olarak kabul edilen sınır ile aynen uyumlu olduğu, dava konusu parselin fiili kullanım sınırlarının değişmediği,

taşınmazın yüzölçümü değişikliğinin herhangi bir parsel lehine kaydırmadan ya da sınır değişikliğinden kaynaklanmadığı, tesis kadastrosu zamanındaki hatalı ölçüm ve hesaplamadan kaynaklandığı" gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli 163 ada 42 ve 43 parsel ... taşınmazların uygulama kadastro komisyon tutanaklarındaki gibi tapuya tescillerine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "bilirkişi raporunda, tesis kadastrosu sınırları ile uygulama kadastrosu sınırlarının farklı renkli kalemlerle çakıştırıldığı, mahalli bilirkişi ve tanıkların zeminde taş olarak mevcut 29 nolu köşe noktasının zemin okuması ile uygulama koordinatının birebir uyduğu, hava fotoğraflarında gözüken armut ağacının mahalli bilirkişi beyanına göre davalıya ait parsel içinde kaldığı, pafta ölçeğine göre tecviz sınırının 38,67 metrekare olduğunu ve sınırlandırma ölçü ve hesap hataları giderilerek hesaplanan yüzölçümünün 4.321 metrekare olduğu,

tesis kadastrosunda ölçü ve tersimat hatasının yapılmadığı, farkın hesaplama tekniğinin farklı oluşundan kaynaklandığından mahkemece verilen kararda bir usulsüzlük bulunmadığı" belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.