Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3587 K.2025/135

Taraflar arasındaki kullanım şerhi verilmesi talepli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sırasında İstanbul ili Sultanbeyli ilçesi ... Mahallesi, 132 ada 9 parsel sayılı, bahçe vasıflı taşınmaz, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılara, kullanıcısız olarak Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili; dava konusu taşınmazı 1995 ten bu güne kadar zilyet olarak fiilen kullandığını, bu nedenle fiili kullanım durumları dikkate alınarak beyanlar hanesine adına kullanıcı şerhi verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş ve hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişiler, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı fiilen zilyet olarak kullanan kişiler olup, somut olayda, dava konusu taşınmazın tespit öncesi ve sonrasında davacı tarafından ekonomik amaca uygun kullanıldığı, başka bir kişinin herhangi bir şekilde fiili kullanımının olmadığı, yargılama sırasında da davacının kullanımının aksinin ispat edilemediği anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine" karar verilmiş, hüküm; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.