Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/363 K.2024/6761

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Kocaeli ili Kandıra ilçesi Ağaçağıl köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 21 parsel sayılı 380,88 m2 yüzölçümlü taşınmaz, "6831 sayılı Orman Kanunu 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır" ve "taşınmazın tamamı eylemli orman haline dönüşmüştür" şerhleri ile birlikte ağaçlık vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı; Kocaeli ili Kandıra ilçesi Ağaçağıl köyünde yapılan orman kadastrosu çalışmalarında dava konusu 101 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinde şagil ve zilyet olduğu yaklaşık 380 m2 kısma eylemli orman şerhi konulduğunu, bu kısmı kadastro öncesinde ve sonrasında bahçe olarak kullandığını, taşınmazda fındık, ceviz, elma ağaçları olup zilyetliğinin eklemeli olarak 60 yılı aşkın süredir devam ettiğini belirterek, dava konusu 101 ada 21 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine yazılan eylemli orman şerhinin iptaline, davaya konu taşınmazın zilyedi olduğunun tespiti ile zilyetliğinin tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili; eylemli orman sayılan alanların devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerler olması sebebiyle zilyetlikle iktisabının mümkün olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İdaresi vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın 2007 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında 2/B alanı olarak tespit edildiği, fakat taşınmazın evvelinden beri tarım arazisi olarak kullanıldığı, yapılan kadastro çalışmalarına itiraz edilmediği için kesinleştiği, esasen taşınmazın orman ile bir ilgisinin olmadığı, 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) gereği kullanıcı tespitinde de her ne kadar eylemli orman olarak tespit edilmiş ise de taşınmaz üzerinde 50 yaş üstü ceviz, 30 yaşında elma ve 25 yaşında fındık ağaçlarının olduğu,

tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere taşınmazın evvelinde davacı ... ve babası ... ... tarafından kullanıldığı, son yıllarda ise ... tarafından kullanılmaya devam ettiği, ... ...'nin diğer mirasçılarının tespite itirazları olmadığı gibi yargılama sürecinde de herhangi bir müdahaleleri olmadığı sabit olmakla taşınmazın kullanıcısının ... olduğu ve taşınmazın eylemli orman niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Kocaeli ili Kandıra ilçesi Ağaçağıl mahallesi 101 ada 21 parselin kadastro tutanağının iptali ile beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Bu taşınmaz tarla olarak ... T.C. Kimlik numaralı ... tarafından kullanılmaktadır. Taşınmaz üzerindeki fındık, ceviz ve elma ağaçları 1970 yılında ..... TC kimlik numaralı ... ... tarafından dikilmiştir.'' şerhinin düşülmesine, bu şekliyle parselin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi gereğince Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davalı ...

İdaresi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, dava konusu taşınmazın Milli Emlak Müdürlüğünce 09.05.2019 tarihinde Orman İdaresine teslim edildiği, bu tür yani eylemli orman olması nedeniyle veya eylemli orman olmamakla birlikte ağaçlandırılmak üzere Orman İdaresine tahsis edilen yerlerin, özel mülkiyete konu olamayacağı gibi, bu tür taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesine de olanak olmadığı,

dava konusu taşınmazın yörede 2010 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanuna (3402 sayılı Kanun) 5831 sayılı Tapu Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (5831 sayılı Kanun) 8 inci maddesi ile eklenen Ek 4 üncü madde uyarınca yapılan kullanım kadastro işlemine de bu tahsis işlemi nedeniyle tâbi tutulmadığı, idari yargıda idari tahsis kararı iptal edilmedikçe veya idarece tahsis kararı kaldırılmadıkça tahsis işlemi geçerliliğini sürdüreceğinden, bu tür bir yere kullanıcı şerhi istemiyle açılan böyle bir davanın dinlenilme olanağı bulunmadığı, taşınmazın orman olarak tahsis edildiği, tahsis kararının geçerliliğini koruduğu,

ormanların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülkiyete konu edilemeyeceği, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yerel mahkemece nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı ...

İdaresi vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulma suretiyle davanın reddine, dava konusu Kocaeli ili Kandıra ilçesi Ağaçağıl Mahallesi 101 ada 21 parsel sayılı 380,88 m2 sahalı taşınmazın devlet ormanı vasfı ile tespit gibi beyanlar hanesi korunarak 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve iş bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.