Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3742 K.2025/1159

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi 1759 parselde kayıtlı taşınmazın davalı adına tapuya kayıtlı olduğunu, dava konusu taşınmazın bir kısmının kesinleşmiş orman sınırı kapsamında kaldığını ve orman sayılan yerlerden olduğunu, dava konusu taşınmazın orman olan kısmının tapu kaydının geçerli bir sebebe dayanmadığını beyanla, dava konusu Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi 1759 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydı üzerine ihtiyati tedbir konulmasını, davanın kabulünü ve taşınmazın orman sayılan kısmının tapu kayıt malikleri adına olan tapularının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın müvekkili adına tescil edilmiş olması ile orman sayılmasının mümkün olmadığını, davacı kurum tarafından kadastro çalışmasının hangi tarihte başlatıldığı ve hangi tarihte sonlandırıldığı ile ilgili kayıtlara bakılması gerektiğini, müvekkilinin söz konusu taşınmazı mahkeme kanalı ile edindiği tarih olan 1999 yılında veya öncesinde başlatılmış ve devam eden herhangi bir çalışma yok ise iş bu davanın hukuken açılma olanağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dava, kesinleşmiş orman tahdidine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 6831 sayılı Kanun kapsamında yapılıp 02.04.1996 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunduğu, dava konusu taşınmazın 15.02.1967-17.03.1967 tarihleri arasında 30 günlük askı ilanına çıkarılan kadastro çalışmaları sırasında, kadastro harici bırakılan taşlık, çalılık alan içinde kaldığı, kadastro harici bırakılan 181.000,00 m² yüzölçümündeki alanın Hazinenin talebi üzerine ihdasen 1508 parsel olarak tarla vasfı ile 10.02.1989 tarihli ve 1156 yevmiye ile Hazine adına tescilinin yapıldığı,

Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/74 Esas, 1999/1080 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile 1508 parsel nolu taşınmazın 30.700,00 m² yüzölçümündeki kısmının tapusunun iptali ile ... adına tapuya tesciline karar verildiği ve 1759 nolu parsel numarası verilerek tapuya tescilinin yapıldığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları sırasında orman sayılan yer olarak sınırlandırılan alan içinde kaldığı, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2896 ve 3373 sayılı Kanunlar ile değişik 1 inci maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu belirlenmiş ise de Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/74 Esas, 1999/1080 Karar sayılı dosyasında dava konusu parselin orman sınırları içerisinde kaldığına ilişkin değerlendirme yapıldığı, söz konusu parselin orman sınırları dışında kaldığının Yargıtay denetiminden de geçerek tespit edildiği,

Mahkemece işbu kesinleşmiş karar ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/f.1-i maddesi dikkate alınarak, aynı taşınmazın orman sınırları dışarısında kaldığının kesinleşmiş mahkeme kararı ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/74-1080 Esas ve Karar sayılı dosyasının dosya içine getirtildiği, dosyanın incelenmesinde.

Davacının ..., davalının Hazine ile ... köyü muhtarlığı, davanın tescil davası olup verilen kararla davanın kısmen kabul edilerek Adana ili Yüreğir ilçesi ... köyü 1508 parsel sayılı taşınmazın krokide B harfi ile gösterilen 30.700,00 m²'lik kısmına ilişkin tapunun iptali ile bu kısmın davacı adına tapuya tesciline dair hüküm kurulduğu, kararın Yargıtay denetiminden geçerek onanıp 19.06.2000 tarihinde kesinleştiği ve tapuya 1759 parsel numarası ile tescil edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, dava konusu 1759 nolu parselin yukarıda açıklanan tescil dosyasında verilen kararla davalı adına tescil edildiği, bu dosyada Orman İdaresi'nin taraf olmadığından kesinleşen kararın davacı ...

İdaresi'ni bağlamayacağı, bilirkişi heyet raporunda da belirtildiği gibi ... mahallesinde yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmalarının 02.10.1995 tarihinde tamamlanıp askı ilanına çıkarıldığı, tapusuz yerlerde 6 ay, tapulu yerlerde 10 yıllık hak düşürücü süre sonunda kesinleşeceğinin ilan edildiği, buna göre tespit olunan orman sınırlarının 02.10.2005 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, orman arazilerinin zilyetlikle edinimlerinin mümkün bulunmadığı,

bu nedenle davanın kabul edilerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfında Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline dair karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine yönelik yerel mahkeme kararı usul ve kanunlara aykırı bulunmuştur." gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne, dava konusu Adana ili, ... ilçesi, ... mahallesi 1759 parsel nolu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.