Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3891 K.2024/709

Taraflar arasında Geyve Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında,... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davalılar ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 880 parsel ... 6.600 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1133 ada 24 parsel numarasıyla 6.856,03 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; ...Mahallesi 1133 ada 24 parsel ... taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide A harfi ile gösterilen kısmının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescilini talep etmiştir.

Davalılar cevaplarında; taşınmazın muris Bayram Gencer'den kaldığını ve hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının 01/02/1980 tarihinde kesinleştiği ve Kadastro Kanunun 12/3 maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş ve iş bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.