Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4108 K.2024/4056

Taraflar arasındaki 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek madde 4'e göre yapılan kullanım kadastrosu sırasında, bu taşınmaz mallar ile sınır ve yüzölçümü düzeltilmesi yapılan orman parsellerinin sınırlandırılmasına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili ve davalı Hazine ile Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Hazine ve Orman İdaresinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

1962 yılında yapılan kadastro sırasında Sarıyer ilçesi Kilyos Köyü 102 parsel sayılı 20.700 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Temmuz 314 tarihli 18 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... Zengin ve ortakları adlarına tespit ve tescil edilmiş, satış yoluyla Beybi Maslak Gayrimenkul Geliştirme İnşaat ve Kiralama Tic. A.Ş'ye geçmiştir. Ünvan değişikliği üzerine davalı şirket adına tescil işlemi yapılmıştır. Beyanlar hanesine "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B madde uygulamasına tabidir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 7 nci maddesi gereğince Boğaziçi Elektrik Dağıtım (Bedaş) lehine istimlak şerhi vardır" açıklamaları yazılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı adına kayıtlı bulunan İstanbul ili Sarıyer ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 102 parsel sayılı taşınmazın 3116 sayılı Orman Kanuna (3116 sayılı Kanun) göre 1938 yılında yapılan orman tahdit çalışmalarında orman dışında bırakılmasına rağmen 1977 yılında 1744 sayılı Kanun çalışmalarında 151 ve 152 OTS noktalarının güneye kaydırılarak hatalı aplikasyon yapıldığını ve taşınmazın bir kısmının orman sınırlarına dahil edildiğini, bu nedenle 102 parsel sayılı taşınmazın tamamının orman dışı özel mülkiyete konu niteliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "davacının dava ettiği parselle ilgili nizanın idare tarafından sonradan yapılan işlemlerle giderildiği ve davanın konusuz kaldığı, bu nedenle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş; hükmün, davacı vekili ve davalı Hazine ile Orman İdaresi vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Hazine ve Orman İdaresinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına şeklinde yeniden hüküm kurulmuş ve iş bu karar, davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1938 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 28.07.1980 tarihinde kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2 inci madde uygulaması, 29.01.1989 tarihinde ve keza 27.04.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B madde uygulaması vardır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.