Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4652 K.2025/842

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil talepli açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Verilen karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; Kabalı köyünde davalı adına kayıtlı bulunan 139 ada 54 parsel nolu taşınmazın, orman vasfında bulunduğunu, bu nedenle söz konusu tapunun iptal edilerek orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesiyle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2011/8579 Esas ve 2011/9739 Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) çalışmalarına esas olmak üzere yapılan orman kadastro çalışmaları bulunduğu, Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı bahsiyle karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın davalı müteveffa ...'nin babası tarafından kullanıldığı ve babasından sonra ...'ye, ondan da mirasçılarına kaldığı, 1992 yılında bölgede yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın tarla vasfı ile ... adına tespit edildiği, Hazine vekilince 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde tespite itiraz edildiği, yapılan keşifte taşınmaza patika bir yoldan iniş olduğu, doğusunda ham toprak olduğu, ekili dikili olmadığı,

mahkeme gözlemine ve usul ve kanuna uygun olarak alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek dava konusu 139 ada 54 nolu parsel sahasının 1953-1954 yıllarında çekilen hava fotoğraflarında ve memleket haritasında 1953 ve 1960 yıllarında çekili hava fotoğraflarında ve orman amenajman plan haritasında orman sayılmayan araziler topluluğu içinde olduğu, keşif günü yapılan incelemelerde de toprak yapısının incelendiği, tekstür ve strüktür yönüyle orman toprağı ile ilişkili herhangi bir bulguya rastlanmadığı,

bu hali ile 54 nolu parsel sahasının 3116 ve 6831 sayılı Kanunların 1 inci maddeleri gereği orman sayılmayan yerler olduğunun tespiti ile usul ve kanuna uygun bilirkişi raporuna itibar edilerek açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Verilen karar davacı Hazine vekili tarafından; taşınmazın orman sayılan yer olduğu, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı alınan bilirkişi raporu ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu bahsiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup,

davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.