Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4658 K.2025/600

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1992 yılında 6831 sayılı Orman Kanununa (6831 sayılı Kanun) göre orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunduğu, dava konusu Çanakkale ili Yenice ilçesi Kabalı köyü 131 ada 1 parsel sayılı 4050 metrekare tarla vasfındaki taşınmaz, senetsizden 28.10.1992 tarihinde ... adına tescil edildiği, kadastro tespitinin 19.03.1993 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, Çanakkale ili Yenice ilçesi Kabalı köyünde davalı adına kayıtlı bulunan 131 ada 1 prasel nolu taşınmaz orman vasfında bulunduğundan tapusunun iptal edilerek Hazine adına tapuya tescilini istemiş, davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

Dava, orman olduğu iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, 20 yılı aşkın süredir nizasız ve fasılasız amacına uygun zilliyet edildiğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesince, orman ve zilyetlik araştırması yapılması için kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2368,36 metrekarelik kısmının orman olmadığı gibi orman içi açıklık niteliğinde de olmadığı, yaklaşık 60-70 yıldır babası devamında yargılama aşamasında ölen davalı ... tarafından zilyet edildiğinden davalı taraf lehine ırsen intikal ve eklemeli zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, dava konusu 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 2368,36 metrekarelik kısmına ilişkin davanın reddine,

yine 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman vasfında olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, dava konusu 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 10.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1681,64 metrekarelik bölümünün tapu kaydının iptaline, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.