Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/5900 K.2024/2596

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna ititraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Antalya ili Aksu ilçesi ... Mevkii 1384 ada 1 parsel sayılı 4.224 metrekare yüzölçümlü taşınmaz imar uygulaması sonucu 1989 yılında Hazine adına hükmen tescil edilmiş, 2018 yılında ise Antalya Büyükşehir Belediyesi adına tahsis edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 2/B vasfında olduğunu belirterek ... zilyetliğinde iken 2.224 metrekarelik kısmının zilyetliğinin 18.06.2009 tarihli zilyetlik devir sözleşmesi ile davacıya devir ve teslim edildiğini, davacının zilyet olduğu kısmın etrafını demir ve tel ile çevirerek zeytin ağacı diktiğini, taşınmazın kullanıcısı olarak zilyetliği elinde bulunduran davacının değil, zilyetlik haklarını davacıya devreden eski zilyet ... adına tespit edilip davalı tarafından taşınmaza tecavüzde bulunduğunu belirterek, kullanım kadastrosu tespitine itiraz ve zilyetliğin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi uyarınca Hazine adına tescil edilen taşınmazlar hakkında kullanım kadastrosu yapılabilmesi için taşınmazın nitelik kaybı nedeni ile orman sınırları dışına çıkarıldığına dair şerh bulunması gerektiği, dava konusu taşınmazın 26.09.1997 tarihli imar uygulaması sonucu oluştuğunun belirtildiği, dolayısıyla davacının iddia ettiği gibi güncelleme tespit çalışması yapılmadığı ve taşınmazın orman sınırları dışına çıkarıldığına dair şerh bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.