Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/5927 K.2024/2231

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde İstanbul ili, Eyüpsultan ilçesi, ... köyü, 11 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 4753 ve 5618 sayılı Kanunlar uyarınca davacı adına 22.12.1954 tarihinde tespit ve tahsis edildiği, dağıtım cetvelinin Valilik makamınca 23.12.1954 tarihinde onaylandığı, taşınmaz bedelinin Hazineye ödendiği iddiasıyla dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tescilini, aksi takdirde taşınmaz bedelinin tespiti ile yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi 30.05.2019 tarihli duruşmada verdiği ara kararla, 19.02.2019 tarihli duruşmada 2 nolu ara kararda belirtilen ve açıkça miktarı yazılan eksik harcın tamamlanması için kesin süre verilmesine rağmen süresinde tamamlanmadığı, yargılama işlemlerine bu şekilde devam edilmeyeceği ihtar edildiğinden Harçlar Kanunu 30. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150. maddesi uyarınca dosya yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, işlemden kaldırma tarihinden itibaren 3 ay içinde ne yenileme dilekçesi ibraz edildiği ne de harç tamamlandığı gerekçeleriyle davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi keşfen belirlenen bedel üzerinden harç ikmali yapılmadığı, konusu para veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davaların nispi karar ve ilam harcına tabi olduğu, 492 sayılı Harçlar Kanunu 30. ve 32. maddelerinin re’sen gözetileceği, davacı tarafça açıkça adli yardım talebinde bulunulmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Davacı vekili adli yardım taleplerinin değerlendirilmediği, davalının harçtan muaf olması nedeniyle kendilerinin de harçtan muaf olmaları gerektiği iddialarıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.