Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6312 K.2024/5389

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Samsun ili ... ilçesi Yeni ... mahallesi 275 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro komisyon kararının iptali davası reddedildiği halde İlk Derece Mahkemesince tespit gibi tescil hükmü kurulduğunu ileri sürerek, ... Kadastro Mahkemesince verilen 16.04.1992 tarihli ve 1992/1 Esas, 1992/55 Karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılamanın yenilenmesini talep etmiştir. Bir kısım davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " davacı vekilinin yargılamanın yenilenmesine ilişkin dilekçesinde HMK 375. Maddenin ç) yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması hükmüne dayandığının anlaşıldığı, yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulan dava dosyasının (Kapatılan) ...

Kadastro Mahkemesi'nin 16/04/1992 tarih ve 1992/1 Esas 1992/55 Karar sayılı kararı olduğu bu kararın temyiz edilmeyerek 15/05/1992 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, davacı vekilinin dilekçesinde belirttiği gibi dosya içerisine ilgili karar kesinleşmesinden sonra aleyhine hüküm verildiği belirttiği müvekkillerinin elinde olmayan nedenlerle elde edemedikleri bir belgenin, ellerine geçtiği ve bu belgenin dosya içerisine alındığına dair bir tespitin ve belgenin bulunmadığı, davacı vekilin beyanlarının soyut iddiadan öteye geçemediği, ayrıca HMK 377.

Maddede yargılamanın yenilenmesi için öngörülen sürenin her hâlde iade talebine konu olan hükmün kesinleşmesinden itibaren on (10) yıl olduğunun belirtilmesi karşısında 15/05/1992 tarihinde kesinleşen dosya yönünden 15/05/2002 tarihinde 10 yıllık sürenin de geçtiğinin anlaşıldığı " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile dayanılan hukuki gerekçelere ve eldeki davada 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan bozma sebeplerinden birinin de bulunmadığı anlaşıldığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı kanaatine varılmıştır.