Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/6632 K.2025/3563

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi çalışmalarının iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesiyle; ...ili ... ilçesi ...Mahallesi çalışma alanı sınırları içerisinde Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliğinin 30. maddesi 4. fıkrası gereğince 2/B uygulamasının 161 no.lu orman kadastro başmühendisliği tarafından bitirilmiş olduğunu, 26.12.2017 tarihinde askı suretiyle ilan edildiğini, müvekkil idare teknik elemanlarınca komisyon tarafından 27.11.2017 tarihli "Şekli ve Hukuki İnceleme Tutanağı" düzenlendiğini,

düzenlenen işbu tutanağa göre "PXI nolu 2/B parselinin O.S 2009 den O.S 2018e kadar olan hattın kuzeyi ile OS.16 dan O.S 17 ve doğru giden hattın gidiş istikametine göre sağ tarafında kalan kısmın 1982 yılı hava fotoğrafında bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmediğini, hava fotoğrafına göre saha üzerinde herhangi bir kullanımının olmadığının tespit edildiğini, bu kısımların iptal edilmesi gerektiğini, bu nedenle ...ili, ... ilçesi,

...Mahallesi çalışma alanı sınırları içerisinde Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Başmühendisliğinde yapılan çalışmalar sonucunda ilan edilen ve dilekçe ekinde bulunan "30.madde Askı İlan Haritasında "İtiraz Edilecek Alan" ve taralı olarak işaretlenen kısımlara ilişkin komisyon kararının hatalı olduğunu ileri sürerek, bu bölümler hakkındaki çalışmanın iptali ile bu kısımların orman olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporu dikkate alındığında, davacının dava konusu ettiği alanların 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi kapsamındaki parseller içinde kaldığı, arazide yapılan incelemeler ve 1982 yılı hava fotoğrafı üzerinde yapılan teknik inceleme sonucunda orman ağacı sayılabilecek herhangi bir türe rastlanmadığı,

bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taralı alanların bilimsel açıdan 1981 yılı öncesinde orman vasfını kaybettiği, keşif gününde de dava konusu alanlarda orman ağacı türü yada kalıntısına rastlanılmadığının anlaşıldığı, orman kadastro komisyonları tarafından yapılan çalışmalarda herhangi bir hata bulunmadığı ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... bilirkişi raporunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği,

raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacı tarafça da raporun maddi gerçeği yansıtmadığı yönünde kanaat uyandıracak şekilde bir ispat vesikası sunulmadığı, 1982 yılı hava fotoğrafı ve 1972 tarihli memleket haritası ve arazi incelemelerine göre itiraza konu alanların, 1981 yılından önce orman vasıf ve niteliğini kaybetmiş yerlerden olduğu, eylemli durumunun da bu şekilde olduğu, hali hazırda, 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi çalışmasına konu edilen diğer alanlarla aynı bitki örtüsüne sahip olduğu, çıkarma işleminde kanuna aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı,

delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yazılı şekilde karar verilmiş olmasının doğru olduğu ..." gerekçesiyle davacı Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Orman İdaresi vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; dava konusu yerlerin orman niteliğinde olmadığı ve 1981 yılı öncesi orman niteliğini kaybettiği tespitinin doğru olmadığını, bilirkişi raporuna itiraz ettikten sonra İlk Derece Mahkemesine yeniden keşif yapma kararı alınmasına rağmen bu karardan dönülerek dosyanın karara çıkartılmasının kabul edilmez olduğunu, ilk heyetin keşif mahallindeki gözlemlerinın ve incelemelerinin yetersiz olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.