Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1132 K.2024/4296

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama İlk Derece (Antalya Kadastro) Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Antalya ili Aksu ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 nci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, 13236 ada 15 parsel sayılı 333,87 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş ve taşınmaz üerindeki evin ...'a ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; Antalya ili Aksu ilçesi ... Mahallesi 13236 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 04.11.2020 tarihli satış senedi ile kendisine devredildiğini ve halen kendi kullanımında olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " davacının davasının sübut bulmadığı " gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince; " çekişmeli taşınmazın 3116 sayılı Orman Kanununa (3116 sayılı Kanun) göre yapılan orman tahdidinin içinde orman sayılan yerlerden olduğu,

1975 yılında kesinleşen orman tahdidinin aplikasyonu sırasında maki komisyonunun 12.12.1970 tarihli raporu ile tespit edilip, 11.03.1971 tarihli ve 1971/11 sayılı Merkez Maki Komisyon Kararı ile Çamköy Köyü sınırlarında kalan 5671 dekarlık sahanın eğiminin % 3 - 4 olduğu, orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan funda ve makilik sahalardan olduğundan bahisle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1/j maddesi uyarınca orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilerek orman sınırı dışına çıkarıldığı, ancak bu işlemin orman sınırı dışına çıkarılma işlemi olmadığı,

yalnızca kesinleşmiş orman tahdidi içinde kalan makilik ve fundalık sahanın tespiti işlemi olduğu, bu hususun YİBBGK'nun 30.04.2010 tarihli ve 2005/1 Esas, 2010/1 Karar sayılı kararında kabul edilmek suretiyle mahkemeleri bağlayıcı ... geldiği, dava konusu taşınmazın hâlen 3116 sayılı Kanun hükümlerine yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde bulunan makilik nitelikte olduğu,

tahdit kesinleştikten sonra 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1744 sayılı 6831 sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve bu Kanuna 3 Ek Madde ile bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun (1744 sayılı Kanun) 2896 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun (2896 sayılı Kanun) ve 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunlarla (3302 sayılı Kanun)

değişik 2 inci madde ve 2/B maddeleri uyarınca yapılan orman sınırı dışına çıkarma çalışmalarında orman sınırı dışına çıkarılmadığı, Devlet ormanları üzerinde kullanıma veya muhdesata ilişkin şerh verilmesi hukuken mümkün bulunmamakta ise de Hazine veya Orman İdaresinin buna ilişkin davasının bulunmadığı, taşınmazın vasfının orman olarak değiştirilmesinin Orman İdaresince her zaman talep edilebileceği " gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.