Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/1952 K.2024/2971

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile, kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu 102 ada 223 parsel ve 102 ada 224 parsel sayılı taşınmazlar, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-4 üncü maddesi uyarınca 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu sonucunda Hazine adına tespit edilerek, her ikisinin de beyanlar hanesine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılan alanda kaldıkları ve ...'un kullanımında olduğu şerhleri verilmiş;

davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından davalılar ... ve ...'a karşı açılan tespite itiraz davası sonucunda Manavgat Kadastro Mahkemesinin 05.06.2012 tarihli ve 2010/83 Esas 2012/59 Karar sayılı kararıyla müdahil Orman Genel Müdünlüğünün davasının reddine, davacıların davasının kısmen kabul ve kısmen reddi ile 102 ada 223 parselin tespit gibi tesciline, 102 ada 224 parselin beyanlar hanesindeki şerhin iptaliyle ... mirasçılarından ... oğlu ... 'un 120 pay, ... oğlu ...'un 120 pay, ... oğlu ...'un 15 pay, ... oğlu ...'un 18 pay,

... kızı ...'un 1487 pay olmak üzere toplam 1760 pay halinde kullanımlarındadır şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; verilen karar Yargıtay 20.Hukuk Dairesi onamasından geçerek 16.04.2013 tarihinde kesinleşmiş ve bu şerhlerle birlikte Hazine adına tapuya tescil edildikten sonra, 102 ada 223 parsel sayılı taşınmaz 12.05.2017 tarihinde 6292 sayılı Kanun gereği satış işlemiyle davalılar ... , ... , ... adına tapuya tescil edilmiş olup, bunlardan yalnızca 41473/142878 pay sahibi olan tapu maliki ...'un bu payı dava konusu edilmiş;

yine dava konusu 102 ada 224 parsel sayılı taşınmaz da 273/1760 payla hazine, 1487/1760 payla davalı ... adına tapuda kayıtlı olup, davalı ... adına kayıtlı pay 6292 sayılı Kanun gereği satış işlemiyle 12.05.2017 tarihinde adına tescil edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; 102 ada 223 ve 224 parsel sayılı taşınmazların orman vasfını yitirmiş arazi olarak, kullanıcısının davalı ... adına tespit edildiğini, davalının dava konusu taşınmazları 6292 sayılı Yasa gereğince satın aldığını, davalının hiçbir zaman bu taşınmazlara fiilen zilyet olmadığını, kendisinin 50 yıldır Manavgat'ta yaşadığını, bu nedenle Manavgat İlçesi ... Köyü 102 ada 223 ve 224 parselde davalıya ait tapu kaydının iptali ile miras hisseleri oranında davacıların adına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazların 6292 sayılı Yasa gereğince satılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince maktu harç alınması gerektiğinden istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş olup, davacılar vekili tarafından tarafından Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.