Kocaeli ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevkinde bulunan çekişmeli 114 ada 21 parsel sayılı 206 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapuda davalı ... adına kayıtlı olup, davacı ... İdaresi dava dilekçesinde özetle, Kocaeli ili ... ilçesi ...
Mahallesi ... mevkinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (V) no.lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 114 ada 21 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek; özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tesciline ve müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece dava konusu taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline elatmanın önlenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu 06.05.2019 tarihli ve 2019/399 Esas, 2019/3127 Karar sayılı ilamıyla. “Dava konusu taşınmazın kök parseli olduğu anlaşılan 381 sayılı parselin 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava dışı ... adına tespit edildiği, Orman İdaresinin komisyona itiraz ettiği, komisyonca itirazın kabulü ile taşınmazın tapulama dışı orman olarak bırakılmasına karar verildiği,
tespit maliki ...'ın itirazı üzerine tapulama mahkemesince yapılan yargılama sonucu mahkemenin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı kararıyla taşınmazın tespit maliki ... mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 20.01.1986 tarihinde kesinleştiği, 381 parselin 1987 yılında yapılan şuyulandırma ile 114 ada 1 parsel olarak 7183 metrekare yüzölçümü ve arsa niteliğiyle ve daha sonra 1988 yılında yapılan ifraz ile oluşan dava konusu 114 ada 21 parselin ise 206 metrekare yüzölçümüyle aynı kişiler adına tescil edildiği, davalının ise taşınmazı 1989 yılında satın alma yoluyla edindiği anlaşılmıştır.
Dava konusu parsel, Orman İdaresinin de taraf olduğu Kocaeli Tapulama Hakimliğinin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu hükmen kişiler adına tescil edilen 381 parselin yapılan şuyulandırma, ifrazı sonucu oluştuğu ve satış işlemi sonucu davalıya geçtiğine göre, Kocaeli Tapulama Hakimliğinin 1980/148 Esas, 1983/568 Karar sayılı kararının, iş bu davada taraf olan Orman İdaresini bağlayıcı nitelikte olduğu gözetilerek davanın reddi gerektiği halde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek" karar bozulmuştur.
Bunun üzerine davacı ... İdaresinin karar düzeltme isteminde bulunmuş olup Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/8678 Esas, 2021/735 Karar sayılı ilamıyla önceki karar bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “Kocaeli Tapulama Hakimliğinin kararına konu yer ile imar paftası çakıştırılıp dava konusu parselin konumu net olarak belirlenmeli, çekişmeli parselin kesin hüküm kapsamında kalıp kalmadığı araştırılıp, kesin hüküm kapsamında kalıyor ise bu husus gözetilmeli, kalmıyor ise Orman İdaresinin davası hakkında gerekli araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda taşınmazın kesin hükme konu yerde kalmadığı ve uzman orman bilirkişi raporuna göre orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... ilçesi ... Mahallesi 114 ada 21 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile devlet ormanı vasfında Hazine adına tesciline, davacı ... İdaresinin elatmanın önlenmesi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,
bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...
İdaresi vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dileklerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.