Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/201 K.2025/5549

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 31 97... parsel sayılı ve 10.164,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... mevki 31 97... parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespit edildiğini, 72 yaşında olan müvekkilinin taşınmazı çok uzun yıllardır ekip biçerek fasılasız kullandığını belirterek, Hazine adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı taraf cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "... davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşmediği ..." gerekçesiyle, davanın reddine ve dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevki 31 97... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1940 yılında 3116 sayılı Orman Kanunu kapsamında yapılan ve kesinleşen ilk orman tahdidi ile 23.12.1988 tarihinde 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında yapılarak ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve (2/B) uygulama çalışması mevcut olup, arazi kadastrosu ise 1970 yılında yapılmıştır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.