Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2149 K.2024/3657

Taraflar arasındaki 2/B maddesi uyarınca yapılan uygulama çalışmasına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 4 üncü madde hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, Giresun ili Eynesil ilçesi Belen Köyü 102 ada 1 parselin orman vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, kadastro ekibinde görevli ziraat mühendisi, orman mühendisi ve muhtar arasında ormanlık alanlar içerisinde ziraat alanlarının bulunması nedeniyle görüş ayrılığına düşüldüğü, bunun üzerine kadastro tutanak ve eklerinin komisyona intikal ettirildiği,

komisyonca parsel içerisinde tarım arazilerinin tespit edilmesi nedeniyle A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L ve M ile sınırlandırılan taşınmazlara yapılan itirazların kabulü ile orman dışına çıkarılarak kadastroca yeniden tahdit ve tespitinin yapılmasına ve geriye kalan kısmın orman vasfıyla 102 ada 1 parsel numarasıyla, 1.509.358,93 m2 yüz ölçümüyle, Hazine adına tespitine karar verildiği, komisyon tespitinin 22.03.2010 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edildiği, taşınmazın bir bölümü 23/08/2017 tarihinde ilan edilen 2/B uygulamasında orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde özetle; Giresun ili Eynesil ilçesi Ören Beldesi Belen Mahallesi 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman vasfıyla davalı Maliye Hazinesi adına tespit görmüş ise de bu hususun gerçeği yansıtmadığını, taşınmazın uzunca zamandır çay bahçesi vasfında olduğunu, 1974 yılından beri babası ve ölümünden sonrada kendi zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, dava konusu yerde 2017 yılında 2/B çalışması yapıldığını, parselinin bir kısmının 2/B olarak değerlendirilmesine rağmen kendi kullandığı alanın 2/B ye ayrılan alandan fazla olduğunu beyan ederek dava konusu taşınmazın adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Asli Müdahil ... vekili dilekçesinde özetle; dava konusu 102 ada 1 nolu parselde yer alan 8.167,35 m² lik arazinin mezarlık istek ve amacına uygun olduğunun Giresun İl Müftlüğü, İlçe Umumi Hıfzısıhkha Meclis Kararı, Mezarlık Yeri Tespit Komisyonu Raporu ile sabit olduğunu, ilgili kısmın mezarlık vasfıyla belediye adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "Devlet ormanları üzerinde eylemli olarak zilyet bulunan kişilerin orman sınırları dışına çıkarma istemli dava yönünden aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı, idareyi bu işleme zorlayıcı dava açamayacağı, davacının mülkiyet iddiasında da bulunmadığı nazara alınarak aktif dava ehliyeti ve hukuki yarar yokluğundan davanın reddine" karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Giresun ili Eynesil ilçesi, Ören Beldesi Belen Mahallesinde bulunan 102 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın fen bilirkişi raporunda A ile gösterilen alanın müvekkilinin atalarınca kullanılmış olup müvekkiline miras yoluyla intikal ettiğini, orman vasfında olmadığını, davanın kadastro tespitine itiraz olarak değerlendirilerek görevsizlikle Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiğini beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; "Davacı vekilinin 05/06/2023 tarihli dilekçesinde davasının 2/B işlemine itiraz mahiyetinde olduğunu açıklamasına ve bu kapsamda davacının, mahkemeden idareyi zorlayıcı nitelikte işlem yapması yönünde istemde bulunamayacağının anlaşılmasına göre istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf gerekçeleriyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.