Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2752 K.2024/4375

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve 2/B uygulama çalışmalarına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı. Samsun ili Bafra ilçesi ...

Köyü (eski 1279 parsel) yeni 190 ada 63 parsel sayılı 84.700,00 m² yüzölçümlü açık alan niteliğindeki bahçe vasfındaki taşınmazın 1972 yılından beri tarafından kullanıldığını, dilekçe ekindeki taşınmaza ait tapu kayıt belgesinde beyanlar hanesinde şagilinin ... olarak görüldüğünü, taşınmazın davalılar adına yazıldığını ve orman olarak tespit edildiğini yapılan askı sonucu öğrendiğini, söz konusu açık alan niteliğindeki bahçe vasfındaki taşınmazın zilyetliğinin tarafına ait olup 1972 yılından beri kullandığını, davalı taşınmaz ve üzerindeki yapıya ait yapı kayıt belgesi de bulunduğunu,

taşınmazın tapu kadastro tespitinde belirtildiği üzere orman alanı olmadığını, uzun yıllardır tarafından kullanıldığını, taşınmaz üzerindeki ev ve yanındaki fındık bahçesi alanlarının kadastro tespitinde adına tescil edildiğini, ancak eski parsel numarasını belirttiği ve tapu kaydında zilyedi olduğu Samsun ili Bafra ilçesi ...

Köyü 1279 parsel sayılı 84.700,00 m² yüzölçümlü arazi üzerinde eski havadan çekimlerde dahi açık olarak gözüken iki adet bahçenin de adına tespit ve tescili gerektiğini, çünkü bu iki adet bahçenin 1900'lü yıllarda eski Rum yerleşiminde dahi bahçe olarak kullanıldığını ve sonrasında tarafından kullanılmaya devam edildiğini, orman olarak belirlenmesinin ve tescilinin mümkün olmadığını, bu yerlerin 2/B uygulamalarına uygun olarak orman sınırları dışında kalan yerlerden sayılarak,

orman vasfı bulunmadığı için adına bu şekilde tesciline karar verilmesi gerektiğini, taşınmazın Rumların zamanından kalmış olup açık alan bahçe vasfında olduğunu, çok uzun yıllardır açık alan olup tarafından kullanıldığını ve ekilip biçildiğini tüm köy halkı tarafından da bilindiğini, Maliye Hazinesine yıllarca bahse konu yerler için ecrimisil bedeli tarafından yatırıldığını, kadastro tespiti yapılırken yeteri kadar inceleme yapılmadığını, tespit incelemesi esnasında yeterli bilgi alınmadığını, bu sebeple kadastro tespitinin yanlış yapıldığını beyanla, 30.09.2020 tarihinde yapılan kadastro tespitinin iptaline,

kadastro tespitine konu olan taşınmazın işaretli bahçe olarak kullanılan kısımların adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili; davanın yasal süresinde açılmadığını, ayrıca kadastro elemanlarınca yapılan tespitin yerinde bir tespit olduğunu, davacı her ne kadar dava konusu taşınmazın uzun yıllardır tarafından kullanıldığını iddia etse de daha önce çekilmiş hava fotoğrafları ve memleket haritası incelendiğinde davacının iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İdaresi vekili; 1279 parsel üzerinde 24.04.2014 tarihli ve 44-23 sayı ile Necati Murtazaoğlu'na açma suçundan suç tutanağı tanzim edildiğini, açılan dava sonucunda Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2015/657 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile Necati Murtazaoğlu hakkında orman alanlarının işgali, ormandan faydalanına ve orman içine yerleşilmesi suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verilerek söz konusu kararın kesinleştiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "davacının Samsun ili Bafra ilçesi ... mahallesi 190 ada 63 parsel sayılı taşınmaza ilişkin orman kadastrosunun iptaline yönelik talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine; davacının Samsun ili Bafra ilçesi ... mahallesi 190 ada 63 parsel sayılı taşınmazın 2/B kapsamına alınmasına yönelik talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine; davacının Samsun ili Bafra ilçesi ... mahallesi 190 ada 63 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tescile yönelik talebinin 6100 sayılı HMK'nin 114/1-c maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 115/2. maddesi gereğince dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddi ile 6100 sayılı HMK'nin 20. maddesi gereğince Mahkemenin görevsizliğine" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, "dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, yapılan keşif ve uygulama sonucunda teknik bilirkişi raporunda taşınmaz bölümünün 190 ada 63 parsel sayılı orman parseli içerisinde kaldığı, orman içinde kalan bir yerin, hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması için Orman Yönetimini zorlayıcı nitelikteki davanın dinlenme olanağının bulunmamasına,

arazi kadastrosunun kesinleşmesinden sonra yapılan orman ve 2/B kadastrosunda, orman ve 2/B kapsamına alınan taşınmazların, orman ve 2/B sınırları dışına çıkartılmasını ancak ilgili parselin tapu malikleri isteyebilecek olup tapu malikleri dışındaki üçüncü kişileri bu nitelikteki bir davayı açmada hukuki yararları bulunmadığından çekişmeli taşınmazın Hazine adına olan mülkiyetinin 17.02.1972 tarihinde itirazsız kesinleşmiş olması,

taşınmazın tapuda hali hazırda Hazine adına kayıtlı olması hususları nazara alındığında davacının orman ve 2/B kadastrosuna itiraz davasını açmakta hukuki yararının bulunmamasına ve tescil istemi yönünden de görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olmasına göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine" karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.