Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2753 K.2025/128

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın dahili davalı ... ... Belediyesi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı dahili davalı ... vekili ve ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında Samsun ili ... ilçesi ... mahallesi 122 ada 13 parsel 13.409 m² yüzölçümlü iken aynı parsel numarası ile 14.140,67 m² yüzölçümlü olarak, 121 ada 4 parsel ise 10.001 m² yüzölçümlü iken aynı parsel numarası ile 10.272,11 m² yüzölçümlü olarak tespit edilmiş, kadastro tespitine yapılan itiraz sonucu 18.02.2022 tarihli komisyon kararı ile itirazın kabulüne, 122 ada 13 ve 121 ada 4 nolu parsellerle ilgili yapılan sınırlandırmanın iptali ile 122 ada 13 no.lu parselin 14.359,61 m² ve 121 ada 4 nolu parselin 10.272,87 m² olarak tespit edilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili, Kadastro Müdürlüğünü hasım göstererek açtığı davada, 122 ada 13 ve 121 ada 4 parsel sayılı kendisine ait taşınmazlar arasından geçen yolun hatalı tespit edilerek kendisine ait ceviz ve fındık ağaçlarının bulunduğu kısmın da yola dahil edildiğini ileri sürmüş, hatanın giderilmesini ve taşınmazlarının eski hale getirilmesini talep ve dava etmiştir. Talebin, tescil harici yol ile ilgili olduğu anlaşıldığından Samsun Büyükşehir Belediyesi, ... Belediyesi Belediyesi ve Hazine davaya dahil edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talebinin, 121 ada 4 parsel içerisinde yer alırken yapılan 22/a uygulaması sonrasında yola bırakılan ve üzerinde sınır hattı boyunca yer alan 35 yaşlarında yaklaşık 70 adet ceviz ağacının kendi taşınmazı sınırlarının içerisinde kalması gerektiğine yönelik olduğu, 122 ada 13 parseline yönelik sınır itirazının bulunmadığı,

keşifte dinlenen tanıkların da beyanlarında, dava konusu edilen ceviz ağaçlarının davacıya ait olduğunu, eskiden davacıya ait taşınmaz içerisinde yer alırken yapılan kadastro çalışması sonrasında sınırda yer alan yola bırakıldığını ifade ettikleri, taşınmazlara ait 1986 tarihli hava fotoğrafında sınırların net olarak gözüktüğü, yapılan 22/a çalışmasında tespit edilen 121 ada 4 parsel ve komşusu olarak gözüken yolun sınırının hatalı ölçüldüğü, zira bu tespitin dosyada yer alan hava fotoğrafıyla örtüşmediği,

davacının keşif esnasında gösterdiği ceviz ağaçlarının da kendisine ait taşınmazının içerisinde kaldığına dair yer göstermesinin dosyadaki mevcut hava fotoğrafıyla örtüştüğü, yapılan 22/a çalışması sonrasında davacının dava konusu ettiği 122 ada 13 parselin sınırında herhangi bir hatanın bulunmadığı ve 22/a uygulamasının yerinde olduğu anlaşıldığından, davacının bu parsele yönelik talebinin reddine ancak 121 ada 4 parsele yönelik 22/a çalışması hatalı tanzim edildiğinden,

davacının 121 ada 4 parsele yönelik davasının kabulüne, kadastro müdürlüğünün dosyada taraf sıfatı bulunmadığından bu yönden de pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı ... Belediyesi ve Hazine tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, dahili davalı ... vekili ve ... Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup dahili davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. ... Belediyesinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyiz edenin sıfatına göre uygulama kadastrosu sırasında ortaya çıkan uyuşmazlıklar nedeniyle hükmedilen yargılama giderleri yönünden Hazinenin hukuki sorumluluğu kabul edilmiş olup dosya kapsamında ilgili kişi durumunda olan ... Belediyesinin yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi infaza elverişli hüküm oluşturmakla yükümlü olup, dava konusu taşınmazlar hakkında 18.02.2022 tarihli Kadastro Komisyon Kararı ile uygulama kadastrosu sırasında yapılan sınırlandırmanın iptali ile 122 ada 13 parselin 14.359,61 metrekare, 121 ada 4 parselin 10.272,87 metrekare yüzölçümü ile tespitine karar verilmiş olmasına rağmen hüküm fıkrasında bu husus gözardı edilerek 122 ada 13 parsel yönünden tespit gibi tesciline, 121 ada 4 parsel yönünden kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.