Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3039 K.2025/4363

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu 120 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) Ek-5. maddesine istinaden yapılan kadastro çalışmaları sırasında 22.11.2016 tarihinde susuz tarla olarak 17254 metrekare yüzölçümü ile 1/2 hissesi ..., 1/2 hissesi ... adına tespit edilmiştir. ... ve ...'in muvafakatname sunması üzerine Kadastro Komisyonu tarafından 13.02.2017 tarihinde aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiştir. 15.02.2017 ve 16.03.2017 tarihleri arasında ilan edilmiş, askı ilan süresi içerisinde dava açıldığından kesinlememiştir.

Davacı dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın irsen intikal taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tecilini talep etmiştir.

Davalı Hazine savunmasında, davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleştiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesinin 2018/960 Esas ve 2019/106 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama neticesinde; dava konusu taşınmaza komşu parsellerden 205 no.lu parselin Ağustos 1926 tarih ve 7 sıra no.lu tapu kaydına dayanak olduğu ve dava konusu yeri yaklaşık olarak kuzeydoğuda taşlık olarak okuduğunun keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tanık beyanlarından anlaşıldığı ancak dava konusu yerin tapu tesis tarihinden sonra ihya edilmek suretiyle tarla haline getirilmiş olduğunun fen raporunda belirtildiği, 30.12.2020 havale tarihli jeodezi raporunda taşınmazın (A) harfiyle gösterilen kısmında 1994 ve 2002 tarihli hava fotoğraflarında zirai faaliyetin bulunduğu,

(B) harfiyle gösterilen kısmın ham bakir arazi konumunda olduğunun anlaşıldığı, 30.12.2020 havale tarihli ziraat raporunda taşınmazın güncel durumunun kuru tarım arazisi vasfında olduğunun belirtildiği, 28.12.2020 havale tarihli orman raporunda taşınmazın en eski tarihli hava fotoğrafı uyarınca (B) ile gösterilen kısmının orman bitki örtüsüne sahip olduğunun belirtildiği ve bu sebeple kuzeyindeki orman arazisi ile bütünlük oluşturduğunun anlaşıldığı,

(A) ile gösterilen kısmının ise yine en eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası uyarınca üzerinde ağaç bulundurmayan açık alan konumunda olduğunun belirtildiği ve bu kısmın orman sayılmayan yerlerden olduğunun anlaşıldığı,

tüm bilirkişi raporlarından taşınmazın (A) ile gösterilen kısmının zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu sonucuna ulaşıldığı ve bu sonucun da davacı tanıklarıyla desteklendiği görülmüş olup bilirkişi raporları hükme esas alınarak mahkemece dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunun ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde aranan zilyetlikle iktisap şartlarının gerçekleştiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne,

dava konusu Diyarbakır ili ... ilçesi ... köyü ... mevkinde kain 120 ada 2 nolu parselin kadastro komisyon tutanağının iptali ile 30.12.2020 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 14.027,52 metrekarelik alanın dava konusu yerden ifraz edilerek ve aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, geri kalan (B) harfiyle gösterilen 3.226,75 metrekarelik kısmın aynı ada ve parsel numarasında kalarak orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; davacının davasının kabulüne karar verilen kısım yönünden verilen kararın doğru olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının oluşmadığı gerekçeleri ile aleyhlerine olan kısım yönünden hükmün kaldırılmasını talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; İlk Derece Mahkemecesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b-1. maddesine göre esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili istinafta öne sürdüğü aynı gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.