Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3056 K.2025/4351

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili 18.12.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Bursa ili ... ilçesi ... Mahallesinde kain sınırlarını bildirdiği taşınmazın irsen intikal ve taksimen müvekkillerine kaldığını, üzerinde zeytin ağaçları bulunan yer hakkında müvekkilleri lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, taşınmazın davacılar adına tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevaplarında davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "Dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacılar lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle, davanın kabulüne, Bursa ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan taşınmazın; 24.12.2019 havale tarihli teknik bilirkişi ... ve fen bilirkişisi ...'a ait raporda yer alan krokide (A) harfi ile gösterilen 1.891,66 m² kısmının davacılar ... ve ... adına 1/2'şer hisse ile zeytinlik vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; iş bu karar, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi neticesinde.

"İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, yapılan keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişi beyanlarına, uzman ziraat bilirkişinin raporunda taşınmaz üzerinde sıralı dikilmiş 45-50 yaşlarında zeytin ağacı olduğu ve erozyon problemi bulunmadığının bildirildiği, yine orman bilirkişinin raporunda taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı gibi 1984 ve 1997 yılı hava fotoğrafında dahi tamamının zeytinlik olan tarım alanı olarak görüldüğünün belirtildiği,

fen bilirkişilerin çekişmeli taşınmazın konumunu komşu parseller ile birlikte hava fotoğrafları üzerine aplike ederek düzenledikleri raporunda 1984 ve 1997 yılı hava fotoğraflarında imar ihya çalışmasının yapıldığı, tarımsal faaliyetin olduğu ve sınırlarının hava fotoğraflarında belirgin olduğunun bildirildiği,

bu haliyle taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının teknik bilirkişi eliyle belirlenen yaşları, anılan zeytin ağaçlarının dikilme suretiyle yetiştirildiğinin belirtilmesi ile yerel bilirkişilerin beyanlarında belirttikleri tarihlerin birbiriyle uyuşması gözetildiğinde imar ihyaya muhtaç olan taşınmaz yönüyle imar ihyanın tamamlandığı tarih ile imar planı tarihi olan 16/10/2008 günü arasında yasada aranan olağanüstü kazanma için gerekli sürenin dolduğu, yine yapılan senetsiz araştırması sonucunda da norm kısıtlamasının aşılmadığı,

bu haliyle adına tescil kararı verilen davacılar yararına 3402 sayılı Kanunun 14. ve TMK’nın 713. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği" gerekçesiyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı Kanun uyarınca seri bazda yapılan orman tahdidi, 1976 yılında aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun'la değişik 2.madde uygulaması, 1987 yılında ise evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların Orman Kadastrosu ve 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde çalışmaları bulunmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve kanuna uygun olup, davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.