Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3124 K.2025/4556

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Mersin ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında 1986 yılında 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca yapılan kadastro neticesinde dava konusu 260 parselin 19.120 m² yüzölçümüyle, senetsizden, bağ ve tarla vasfıyla, ... ve müşterekleri adına tespit edilip, 07.11.1991 tarihinde tescil edilmiş, 24.08.2021 tarihinde yapılan 22/a uygulaması neticesinde 133 ada 2 parsel numarasıyla 18.979,82 m² yüzölçümüyle kayıtlıdır.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Mersin ili ... ilçesi ... köyü 260 parsel numaralı taşınmazın ekli krokideki kesinleşmiş orman sınırları içerisinde kalan 601,345 m² (601,35 yazılması gerekirken hataya düşüldüğü değerlendirilmektedir) yerin orman sınırları içerisinde kaldığını belirterek bu kısımların tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "...6831 sayılı Orman Kanun'un 1. maddesine göre 260 no.lu parselin davalı yerin krokide (A) ve (B) ile gösterilen 1187, 255 m²lik alandaki kısmının orman sayılan yerlerden olduğu geri kalan 17412, 745 m²'lik kısmın ise orman sayılmayan yerlerden olduğunun bilirkişi raporuyla tespit edilmesi nedeniyle dava konusu yerin 1.187,25 m²'lik kısmın orman sayılan yerlerden olması..." gerekçesiyle davanın kabulü ile 260 no.lu parselin tapusunun iptali ile 1.187,255 m² olarak orman vasfında Hazine adına tapuda orman olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince her ne kadar yukarıda yazılı şekilde karar verilmişse de fen bilirkişi raporunda dava konusu edilen yerlerle ilgili (A) ve (B) şeklinde ayrıma gidildiği, ancak hükümde bu şekilde bir ayrım yapılmadığı, kabule göre de dava devam ederken yapılan 22/a uygulaması neticesinde dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve şeklinin değiştiği, taşınmazın en son güncel haline göre karar verilmediği, hükmün bu haliyle infaza elverişli olmadığı anlaşıldığından sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmaksızın hükmün bozulması gerekmektedir.