Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3178 K.2025/2033

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 268 ada 1, 270 ada 1, 2 ve 271 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 9099.14, 1358.67, 3853.76, 4638.89 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları, 20 yıldır 268 ada 1 parselin ...'ın, 270 ada 2 parselin ...'ın, 271 ada 2 parselin ...'nun, kullanımında bulundukları" şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 268 ada 1, 270 ada 1, 2 ve 271 ada 2 parsel sayılı taşınmazların müvekkili olan davacının kullanımında olduğunu ileri sürerek, beyanlar hanesine davacının kullanıcı olarak şerh verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

"Yapılan keşif, bilirkişi raporu, taraf, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından; çekişmeli 270 ada 1, 2 ve 271 ada 2 parsel sayılı taşınmazların yaklaşık 15 yıldır kullanılmadığı, 268 ada 1 parselin ise davalı ... tarafından kullanıldığı, davacının çekişmeli taşınmazlarda ekonomik amaca uygun zilyetliği bulunmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

"Dava konusu taşınmazların kadastro çalışmalarında davacının zilyetliğinde olmadığının keşifte dinlenen tanıklarca bildirildiği, taşınmazların uzun yıllardır kullanılmadığının davacının duruşmalardaki beyanlarından anlaşıldığı ve taşınmazların büyük bir bölümünde keşif anında da bir kullanımın tespit edilemediği, buna göre zilyetlik olgusunun davacı tarafça ispat edilemediği" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.