Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3185 K.2024/7402

Taraflar arasındaki 3302 Sayılı 31.08.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (3302 Sayılı Kanun) Ek 1 inci maddesine ilişkin kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Zonguldak ili Merkez ilçesi Çaydamar Mahallesi 108 ada 52 parsel sayılı 46.628,64 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 3303 sayılı Kanun'un Ek-1 inci maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmaları sırasında beyanlar hanesine, ''3303 sayılı Yasa'nın 3. maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemeyeceği ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamayacağı, kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip yabancı şirketlerince iktisap ve sınırlı ayni hak tesis edilemeyeceği" şerhi verilmek suretiyle çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı, dava konusu 108 ada 53 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 50 yaşlarında ağaçlarının bulunduğunu, taşınmazın kendisi tarafından ekilip biçildiğini, yapılan kadastro çalışmalarında 611,02 m2'sinin kendisi adına yazıldığını, geri kalan yerin davalı adına yazıldığını belirterek, 108 ada 52 parsel sayılı taşınmazın tamamının adına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiş, 02.06.2022 tarihli duruşmada alınan beyanında; bilirkişi raporunda (A) harfi ile ifade edilen 2.494,63 m2'lik yeri fındık bahçesi olarak kullandığını belirtmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ile tanık anlatımları ve bilirkişi raporları göz önüne alındığında, davacının dava konusu taşınmazın komşu parselinde evinin bulunduğu, evinin devamı niteliğinde bulunan dava konusu alanda kapama fındık bahçesi ve meyve ağaçlarının yetiştirildiği, fındık ağaçlarının yaşlarının ise 40-50-60 yaşları arasında değiştiği, dava konusu taşınmazın 1999 yılına ait hava fotoğraflarının usul ekonomisi ilkesi gereği istenmediği, davacının 1999 yılı ve çok öncesinden bu yana dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda belirtilen (A) harfli alanı bahçe olarak kullandığı gerekçesi ile,

davanın kabulüne, Zonguldak ili Merkez ilçesi Kardeşler köyü 108 ada 52 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 31.03.2022 tarihli raporunda (A) harfi ile adlandırılan 2.494,63 m2 kısma son parsel numarası verilmesi ve bahçe vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

"a) 3303 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunamaz."b) "Kamu Yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişliğe sahip yabancı ticari şirketlerince iktisap veya sınırı ayni hak tesis edilemez c) 14.11.1999 tarihinden evvel olmak üzere... ve ... oğlu 04.06.1943 doğumlu ... kullanımındadır." şerhlerinin konulmasına,108 ada 52 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 31.03.2022 tarihli

raporunda (A) harfi ile adlandırılan kısmı çıkartıldıktan sonra taşınmazın kadastro tutanağında belirtilen çalılık vasfı ile 44.134,01 m2 yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağının beyanlar hanesinde bulunan şerhlerin devamına karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebi esastan reddedilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.