Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3315 K.2025/7301

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı-karşı davalı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin ... ....'ün mirasçıları olduğunu, müvekkillerinin murisinin Bursa ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 190 parselde kayıtlı bulunan 17.750,00 m² yüzölçümündeki taşınmazı 04.11.1975 tarihinde tapulama sonucunda edindiğini, taşınmazın muris adına tapulandığı tarihte taşınmaz üzerinde hiçbir şerh bulunmadığını, daha sonra 02.06.1994 tarihli ve 1618 yevmiye numaralı işlem ile taşınmaz üzerine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi gereğince şerh (orman şerhi) ibaresi ile şerh konulduğunu,

bu durumun birkaç ay önce taşınmazın müvekkilleri tarafından satışa çıkarılmak istendiğinde öğrenildiğini, murise veya müvekkillerine bu hususta hiçbir bildirim yapılmadığını, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan şerh ile taşınmazın hem 2/B maddesi gereği orman sınırı dışına çıkarıldığı hem de şerh üzerinde (orman şerhi) ibaresi yer aldığından orman içinde kaldığı sonucu taşıyan bir şerh olduğunu, taşınmazın ne kadarının orman sınırı içinde kaldığının ya da dışında kaldığının hiçbir şekilde belli olmadığını,

hukuki gerekçeye dayanmayan bir şerhin Orman İdaresi ya da Hazine tarafından tapu iptali ve tescil davası açılmadığı sürece 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 618. maddesine aykırı olduğunu belirterek, 190 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince şerh (orman şerhi) ibaresi ile konan şerhin iptali ile kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen dava dosyasında davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Bursa ili .... ilçesi .... Mahallesinde bulunan 190 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan alanlardan olmasına rağmen davalıların murisleri adına tapuda kayıtlı olduğunu, dava konusu yerde kesinleşmiş orman kadastrosunun olduğunu, 1994 yılında kesinleşen kadastro ile orman sınırları içinde kaldığını, bu nedenle bu tapu kaydının haksız ve yolsuz olduğunu belirterek, 190 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın dava dilekçelerine ekli krokide yer alan koordinatlara göre orman sınırları içinde kalan alanına dair tapu kaydının iptaline, dava konusu yerin orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı-karşı davacı ...

İdaresi vekili cevap dilekçesinde özetle; .... köyünde ilk orman tahdit çalışmalarının 6831 sayılı Kanun'a göre 1994 yılında yapıldığını, yapılan çalışmalar uyarınca dava konusu yerin orman sınırları içinde kaldığını, özel mülkiyete konu edilmesinin mümkün olmadığını, taşınmazın kaydına 2/B ile orman sınırları dışına çıkarıldığına dair şerh düşülmüş olmasının hukuken mümkün olmadığı gibi kabul manasına gelmediğini, böyle bir şerhin taşınmazı 2/B statüsüne almasının da düşünülemeyeceğini, bir taşınmazı 2/B ile orman sınırı dışına çıkarabilecek tek işlemin orman kadastrosu olduğunu,

dava konusu yerinde 2/B çalışmaları ile orman sınırları dışına çıkarılmadığını, tüm bu nedenlerle orman sınırları içinde olan taşınmazın özel mülkiyete konu edilmesinin mümkün olmadığını ayrıca dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosuna göre orman sınırları içinde kalan bir orman parseli olduğundan ve orman tahdidinin de 1994 yılında kesinleştiğinden, artık bu alana karşı orman kadastrosunun iptaline yönelik 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolması sebebi ile dava açılamayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süresi içerisinde açılmadığını, davaya karşı zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden itirazları olduğunu, davacının süresi içerisinde orman kadastrosuna itiraz etmediğini ve ilgili kadastro çalışmasının kesinleştiğini, dava konusu şerhin kanunlara uygun olarak tapu kütüğüne işlendiğini, taşınmazın 2/B niteliğinde olmayıp orman vasfında bir taşınmaz olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

3. Davacı-karşı davalı ... ve arkadaşları vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin ... ....'ün mirasçıları olduklarını, murisin ..... Mahallesi 190 parseli 04.11.1975 tarihinde tapulama sonucunda edindiğini, taşınmazın muris adına tapulandığı tarihte üzerinde hiçbir şerh bulunmadığını, daha sonra 02.06.1994 tarihli ve .....yevmiye numaralı işlem ile taşınmaz üzerine 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince orman şerhi ibaresi konulduğunu, gerek murise gerekse müvekkillerine bu hususta hiçbir bildirim yapılmadığını, davanın müvekkillerinin mülkiyet hakkına yönelik bir saldırı mahiyetinde olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "tapuda davacıların miras bırakanı .... adına zeytinlik vasfıyla kayıtlı .... ilçesi .....

Mahallesi 190 numaralı parselin tamamının kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, bu taşınmazın ilk orman kadastrosunun yapıldığı 1994 yılında orman olarak tespit edildiği, orman sayılan yer olduğu, ilk tapulama çalışmasının yapıldığı 1975 yılında çalılık alan olduğu, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılmadığı, halen çalılık ve aşılanmamış yabani zeytin ağaçları ile kaplı yer olduğu, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kalan orman sayılan yer olduğu, 1975 yılında verilen tapusunun, orman kadastro çalışmasının kesinleşmesi ile geçersiz hale geldiği,

orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescili yapılabilecek yerlerden olduğu, orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmesi gereken yerlerden olduğunu, bu nedenle taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescilinin uygun olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Davacılar - karşı davalılar vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz edilmiş ve bilirkişilerce 08.01.2021 tarihli kök raporu destekler şekilde ek rapor mahkememize sunulmuştur.

İznik İlçe Tarım Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden gelen müzekkere cevapları, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu kabul edilen 08.09.2020 tarihli bilirkişi kök raporu ve 08.01.2021 tarihli bilirkişi ek raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Bursa ili .... ilçesi .... köyü .... mevki 190 parselde bulunan taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazlardan olmadığı" gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar - karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı ... ve arkadaşları vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın muris adına tapulandığı tarihte taşınmaz üzerinde hiçbir şerh bulunmadığını, daha sonra 02.06.1994 tarihli ve 1618 yevmiye numaralı işlem ile taşınmaz üzerine 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi gereğince şerh (orman şerhi) ibaresi ile şerh konulduğunu, dava konusu taşınmazın orman vasfı taşımadığını, taşınmazın tapuda zeytinlik olarak kayıtlı olduğunu, muris hayatta iken muris tarafından, murisin vefatından sonra da müvekkilleri tarafından tapu kaydına duyulan güven nedeni ile taşınmazın vergi borçlarının düzenli olarak ödendiğini,

taşınmazın tapuda zeytinlik olarak kayıtlı olup, taşınmazın üzerinde zeytin ağaçları bulunduğunu, durumun bilirkişi raporu ile de sabit olduğunu, İlk Derece Mahkemesince taşınmazın vasfı neticesinde eksik ve hatalı bir inceleme yapıldığını, müvekkillerinin mülkiyet hakkının ihlaline yol açacak mahiyette hüküm kurulduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl davada tapunun beyanlar hanesindeki 2/B şerhinin silinmesi, birleşen - karşı davada tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR