Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3338 K.2025/390

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında, Nevşehir ili Gülşehir ilçesi ... Köyü/Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacılar adına kayıtlı bulunan eski 126 ada 23 parsel sayılı 12.452,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada parsel numarasıyla ve 12.064,44 metrekare yüzölçümlü olarak, tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan 126 ada 9 parsel sayılı 7.510,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada parsel numarasıyla ve 7.510,34 metrekare yüzölçümlü olarak, tapuda davalılar ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 126 ada 10 parsel sayılı 11.360,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada parsel numarasıyla ve 7.397,98 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacılar vekili, vekil edenlerinin 126 ada 23 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduğunu, uygulama kadastrosu çalışmaları sırasında, davalıların maliki olduğu 126 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar lehine, 126 ada 23 parsel sayılı taşınmazın yüz ölçümünün eksik tespit edildiğini belirterek, yapılan tespitin iptali ile yaklaşık 387,94 m2 lik kısmın davalı taşınmazlardan ifraz edilerek, vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, harita bilirkişilerinin 07.07.2023 tarihli raporuna göre, güncelleme kadastro çalışmasında dava konusu 126 ada 23 parsel ile 9 parselin sınırlarını oluşturan ve güncelleme çalışmaları ile sabit sınır olarak tespit edilen hattın.

1984-1988 tarihli hava fotoğraflarında mevcut olmadığı, keşifte bu iki taşınmaz arasındaki sınırın, keşif esnasında mevcut olan sınır olmadığı, evvelce bu iki taşınmazın bir bütün olarak kullanıldığı beyan edildiğinden, güncelleme çalışmaları ile 126 ada 23 ve 9 arasında tespit edilen sınırın doğru olmadığı, davaya konu 126 ada 23 ve 10 parsel sınırlarında.

P73 ve P74 nolu noktaların oluşturduğu ve güncelleme çalışmaları ile sabit sınır olarak tespit edilen hattın, 1984-1988 tarihli hava fotoğraflarında mevcut olduğu, keşifte bu iki taşınmaz arasındaki sınırın, kadim duvar olarak belirtildiği ve bu duvar ile uyumlu olduğundan, güncelleme çalışmaları ile belirlenen sınırın bu kısmının doğru olduğu, P74, P75 ve P76 nolu noktaların oluşturduğu kadim duvar olarak beyan edilen hattın ve güncelleme çalışmaları ile sabit sınır olarak tespit edilen hattın farklı konumlarda olduğunun görüldüğü, duvar olarak zeminde mevcut sınırın, 1984-1988 tarihli hava fotoğrafları ile uyumlu olduğu,

keşifte bu iki taşınmaz arasındaki sınırın, kadim duvar olarak beyan edildiğinden, güncelleme çalışmaları ile belirlenen sınırın bu kısmının doğru olmadığı, Harita-3'te (B1) harfi ile gösterilen 33,13 m²lik kısmın 126 ada 10 parselin yüzölçümünden düşülerek 126 ada 23 parselin alanına eklenmesi, Harita-3'te (A1) harfi ile gösterilen 262,08 m²lik kısmın 126 ada 9 parselin yüzölçümünden düşülerek 126 ada 23 parselin alanına eklenmesi gerektiğinin belirtildiği, bilirkişi raporuna itibar edildiği belirtilerek,

davanın kısmen kabulüne,Nevşehir ili Gülşehir ilçesi ... köyü, 126 ada 23, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin uygulama kadastro tespitlerinin iptali ile, ekli 07.07.2023 tarihli bilirkişi raporunda Harita 3'te (A1) harfi ile gösterilen 262,08 m²nin 126 ada 9 nolu parselden çıkarılarak 126 ada 23 nolu parsele eklenmesine, ekli 07.07.2023 tarihli bilirkişi raporunda Harita 3'te (B1) harfi ile gösterilen 33,13 m²lik kısmın 126 ada 10 nolu parselden çıkarılarak 126 ada 23 nolu parsele eklenmesine,

neticeten 126 ada 9 nolu parselin 7.145,85 m² yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline, 126 ada 10 nolu parselin 7.364,85 m² yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline, 126 ada 23 parsel nolu taşınmazın ise 12.359,65 m² yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebi esastan reddedilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Bilindiği üzere, Kadastro hakimi, dava konusu taşınmaz hakkında doğru sicil oluşturmaya elverişli ve infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurmak zorundadır.

Dava konusu 129 ada 9 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu sonucu oluşan yüz ölçümü 7.520,34 metre kare olmasına ve bilirkişi tarafından belirlenen 262,08 metre karelik yerin dava konusu taşınmazın yüz ölçümünden eksiltilmesi sonucunda, kalan miktar 7.258,26 metrekare olmasına rağmen, hükümde kalan miktarın 7.145,85 metrekare yazılması hükmün infazında sorun yaratacağından hatalı olup, bozmayı gerektirmekte ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.