Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/348 K.2025/2067

Taraflar arasında Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde; davacılar ..., ... ve ... ...'nin Kayseri'de kurulu ve tescilli bulunan Mülhak ... Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; nüfus kayıtları ve veraset ilamlarına göre davacıların annesi ...'in Kayseri 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/833 Esas ve 1973/220 Karar sayılı kararı ile Mülhak ...Vakfının evlatlarından olduğunun tespitine karar verildiği, vakfiyede galle fazlasına dair batın şartı veya erkek evlat şartı aranmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların "Kayseri de kayıtlı Mülhak ... Vakfın'nın galle fazlasından faydalanan vakıf evladı olduklarının tespitine" karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile katılma yolu ile davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince.

Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/833 Esas ve 1973/220 Karar sayılı ilamı ile davacıların miras bırakanı ...'in Mülhak ...Vakfının galleye müstehak evladı olduğuna karar verilmiş olması ve davacıların da dosya arasında yer alan veraset ilamına göre ...'in mirasçıları olduğunun anlaşılması ve gerekse de aldırılan bilirkişi raporunda davacıların galleye müstehak vakıf evladı olabilecekleri belirtilmiş olması nedeni ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğünün,

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın mahiyeti gereğince davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da usul ve yasaya uygun olduğundan davacıların, İstinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğunu, davacıların müteveffa vakıf evladının kan bağı bulunan mirasçısı olması kendilerinin de galleden istifade eden vakıf evladı oldukları anlamına gelmeyeceğini, batın şartı olup olmadığı ve davacıların batın şartını sağlayıp sağlamadığının bilirkişi tarafından yeterli incelenmediğini, arz ve izah edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.