Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3634 K.2024/7335

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi uyarınca 2010 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu Antalya ili Manavgat ilçesi Yukarı Işıklar Mahallesinde kain 1057,26 m² yüzölçümlü tarla vasıflı 119 ada 453 parsel sayılı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır ve Yukarı Işıklar Köyü tüzel kişiliğinin kullanımındadır" şerhleri verilerek, Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili; çekişmeli taşınmazın müvekkilinin kullanımında olduğu iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile işaretli bölümünde zeytin ağaçlarının bulunduğu, bu ağaçların 2017 yılı Eylül ayından itibaren mevcut olduğu, daha evvelinde dava konusu taşınmazda (A) harfi ile işaretlenen bölümün kullanımına ilişkin herhangi bir durumun uydu fotoğraflarından dahi tespit edilemediği, bu haliyle iptalini istediği kadastro tespitinin yapıldığı 2010 yılından sonra ancak davacının arazinin bir bölümüne yönelik 2017 yılından sonra kullanımının bulunduğu,

davacının daha evvelki tarihlerde araziyi kullandığına dair hem hava fotoğraflarında hemde mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarındaki beyanları kapsamında iddialarını ispatlayamadığı anlaşılmakla davacının davasının reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi üzerine davacı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.