Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3696 K.2024/7331

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4üncü maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Balıkesir ili Sındırgı ilçesi Aktaş Mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu 193 ada 21 parsel sayılı 40.529 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesinde 6831 sayılı Kanunun 2B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2000 yılından beri ...'ın kullanımında olduğu şerhi tesis edilerek Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; çekişmeli taşınmazın kendisinin kullanımında olduğu iddiası ile tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının kullanımının asli zilyetlik niteliğinde olmayıp davalı şerh sahibinden kiralama şeklinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olup; hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafından bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.