Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3797 K.2026/434

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen karar davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1946 yılında yapılarak kesinleşen orman tahdidi ile 14.05.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı 6831 sayılı Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun'un (1744 sayılı Kanun) 2. madde uygulaması ile 2010 yılında ilan edilen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosu bulunmakta olup, Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında yapılan uygulama kadastrosu sonucunda tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan eski 983 parsel sayılı 3.153,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 278 65... parsel numarasıyla ve 3.099,48 m² yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; dava konusu parselin yörede 3116 sayılı Orman Kanunu'nun (3116 sayılı Kanun) hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidinde kısmen orman sınırları içinde bırakıldığını ileri sürerek, bu bölümün tespitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin15.05.2018 tarihli ve 2014/359 Esas, 2018/196 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 30,25 m²lik kısmının orman sayılan alan içerisinde kaldığı, bilirkişi raporunun dosya içeriği ve mevcut delillere uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, Antalya ili ... köyü 278 65... parselde bilirkişice (A) harfiyle (09.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen kısım) gösterilen 30,25 m²lik kısmın tapusunun iptali ile Hazine adına orman vasfıyla tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ...

İdaresi vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 18.04.2022 tarihli ve 2021/8539 Esas, 2022/3615 Karar sayılı ilamıyla, dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosu işlemine itiraz istemine yönelik davada kadastro mahkemesince aldırılan bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 331,67 m²lik kısmının kesinleşmiş orman tahdidinde kaldığının bildirildiği, eldeki davada İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 30,2 m²lik kısmının orman tahdit sınırları içinde kaldığının bildirildiği,

İlk Derece Mahkemesince söz konusu çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına göre daha önceki raporlardaki çelişkiyi gidermek amacıyla seçilen bilirkişilerce verilen rapora göre; 3402 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince kesinleşmiş orman kadastro haritaları nokta ve sınırlarında tespit edilen teknik hataların düzeltildiğini, dava konusu taşınmazı ilgilendiren (OS2064) ve (OS2282) numaralı orman sınır noktalarının düzeltilmiş koordinatları incelendiğinde dava konusu parselin orman sayılmayan alanda kaldığının tespit edildiğini, bilirkişi raporunun da dosya kapsamına uygun hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde. Antalya Kadastro Mahkemesinin 2013/220 Esas numaralı davasına ait dosyada bulunan üçlü fen bilirkişisi ve orman bilirkişisi raporunda 278 65... numaralı parselin Devlet ormanı sınırları içerisinde kalan (A) harfiyle gösterilen bölümün alanının 331.67 m² olduğu,

Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/359 Esas numaralı davasında ise fen ve orman bilirkişi raporunda ormanı sınırları içerisinde kalan (A) harfiyle gösterilen bölümün alanının 30.25 m² olduğunun belirtildiğini, bilirkişilerin 05.04.2023 tarihli ek raporunda Antalya Kadastro Müdürlüğünce yapılan 08.04.2022 tarihli teknik raporda 3402 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince kesinleşmiş orman kadastro haritaları, nokta ve sınırlarında tespit edilen teknik hataların düzeltildiği,

düzeltilmiş koordinat değerlerine göre dava konusu parselin tamamının orman sayılmayan alanda kaldığının belirtildiğini, dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında ölçüm hatalarının olduğunu, eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman tahdidinde orman olarak belirlenen yerde kalıp kalmadığı hususuna ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...

İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,