Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3889 K.2025/4849

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 03.03.2017 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; tapuda davalı Hazine adına tarla vasfıyla kayıtlı bulunan Konya ili ... ilçesi .../... Mahallesinde kain 291 ada 116, 291 ada 265, 298 ada 11 ve 302 ada 10 numaralı parseller ile .../... Mahallesinde kain 350 ada 46, 350 ada 86, 363 ada 11, 363 ada 27 ve 364 ada 2 numaralı parsellerin zilyetliğinin uzun yıllardır kendisinde bulunduğunu, lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, tapularının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; dava konusu taşınmazların ... Gölü Milli Parkı sınırları içinde olduğunu, 2873 sayılı Kanun uyarınca zilyetlik yoluyla tapuya tescil edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda. "Dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadıkları, taşınmazların milli park edildiği 1993 yılına kadar 37 yıl boyunca davacının doğrudan ve eklemeli zilyetlik ile zilyetliğinde olduğu, Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık zilyetlik süresini ispatladığı, kaldı ki yargılama sırasında dava konusu taşınmazların milli park statüsünden çıkarıltıldığı,

milli park statüsü devam etseydi dahi milli park ilan edildiği tarih itibariyle zilyetlik ile kazanım koşulu oluştuğunda sadece milli park olmanın zilyetlik ile kazanıma engel olmayacağı yönünde hukuk genel kurulunun 06/11/2015 tarih 2014/8-201 Esas - 2015/2436 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde taşınmazların zilyetlik ile iktisabının mümkün olduğu,

yine dava konusu taşınmazların 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11/1 maddesi kapsamında yer almadıkları, sadece kıyı kenarda kalan 364 ada 2 parselin tamamı ile 363 ada 27 parselin 1997,40 m² lik kısmın zilyetlikle edinime engel teşkil ettiği" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile.

291 ada 116, 291 ada 265, 298 ada 11, 302 ada 10, 350 ada 46, 350 ada 86 ve 363 ada 11 parselde Hazine adına kayıtlı taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı ... adına kayıt ve tesciline, taşınmazların beyanlar hanesine “Doğal Sit-Nitelikli Doğal Koruma Alanı” olduğuna dair kayıt konulmasına,

363 ada 27 parselde kayıtlı taşınmazın 1997,40 m² kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından 1997,40 m² kısım yönünden davanın reddi ile kalan 674,12 m² davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazların beyanlar hanesine “Doğal Sit-Nitelikli Doğal Koruma Alanı” olduğuna dair kayıt konulmasına, 364 ada 2 parselde kayıtlı taşınmaz yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş, iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi neticesinde.

"Dosya içeriği ve toplanan delillere göre ormanla sınır olan taşınmaz bakımından eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasında açık alanda bulunup kesinleşmiş orman sınırı dışında kaldığından orman sayılmayan, 26/11/2018 tarih ve 378 sayılı cumhurbaşkanlığı kararı ile milli park sınırı dışına çıkarılan, arkeolog bilirkişi raporu ile de üzerinde birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunmadığı saptanan dava konusu taşınmazlar üzerinde davacı yararına kadastro tespit tarihi itibari ile zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu anlaşıldığından mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek;

davalı hazine tarafından yalnızca milli park sınırları yönünden değil olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanıma ilişkin olarak da davaya karşı konulduğuna göre, mahkemece davalı aleyhine yargılama gideri takdirinde hukuka aykırı yön görülmediği" gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına, 350 ada 46, 350 ada 86, 363 ada 11, 363 ada 27 ve 364 ada 2 parsellerin bulunduğu mahallenin yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek bir hata olduğunun anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usûl ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.