Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3901 K.2025/4785

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede; 1973 yılında yapılan arazi kadastrosu esnasında taşlık olduğundan bahisle tescil harici bırakılan ve 1369, 1370, 1676 parsellerin bitişiğinde yer alan çekişmeli bölüme yönelik, davacı ... tarafından irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı adına tescil istemli dava açılmıştır.

Davalılar; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, ayrıca Hazine vekili tarafından taşınmazın Hazine adına tescili talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.477,71 m² taşınmazın aynı ada son parsel olarak davacı adına tapuya tesciline, (B) harfiyle gösterilen 1.140,29 m² taşınmazın aynı ada son parsel olarak Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden, Hazine ve İstanbul Büyükşehir Belediye vekillerinin tarafından esas yönünden temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.06.2021 tarihli ve 2019/1608 Esas, 2021/5427 Karar sayılı ilamıyla ''dosya arasında bulunan ...

İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığı’nın 19.01.1015 havale tarihli yazısına göre çekişmeli taşınmaz bölümünün 29.07.1980 tarihinde onaylanan İstanbul Metropolitan Alan Nazım İmar Planı kapsamında kaldığı ve bu imar planının iptal edilmediği halen ayakta olduğu anlaşıldığından bu tarihe kadar taşınmazda imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiği halde dava tarihi esas alınmak suretiyle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması hatalı olduğu gibi zilyetlik süresinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından da yöntemine uygun şekilde

yararlanılmadığı, hava fotoğraflarının jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından stereoskopik aletle incelenmesi gerektiği halde, hava fotoğrafı incelemesinin, bu konuda uzman olup olmadığı anlaşılamayan orman mühendisi bilirkişisi tarafından zilyetlik süresini tespitten uzak 1968 ve 1993 tarihlerine ait hava fotoğrafları üzerinde yapıldığı, ayrıca dava konusu taşınmaz bölümüne komşu 1369 ve 1370 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaz yönünü mera okuduğu halde yöntemine uygun şekilde mera araştırması yapılmadığı,

taşınmaz bölümünün evveliyatı, kullanım süresi, niteliği ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığı hususlarına ilişkin açıklama içermeyen, yetersiz bilirkişi (ziraat- orman) raporuna dayanılarak hüküm kurulması cihetine gidildiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,

bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.