Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/3904 K.2025/3413

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili hastanede, Resmi Gazetede 01.10.2015 tarihinde yayımlanan 29.09.2015 tarihli ve 2015/8106 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla "31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 60. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi ile (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olup 67. madde hükümleri çerçevesinde sağlık hizmeti alamayan Türk Vatandaşları ile bunların bakmakla yükümlü olduğu kişiler,

Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlara ait sağlık tesisleri ile devlet üniversitelerinin sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinde (Üniversite Hastaneleri) sunulan sağlık hizmetlerinden yararlanmada, 31.12.2015 tarihine kadar, 08.01.2002 tarihli ve 4736 sayılı Kanunun 1. maddesinin birinci fıkrası hükmünden muaftır.

Bu maddenin uygulanmasıyla ilgili olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye ve gerektiğinde uygulama esaslarını belirlemeye Sağlık Bakanlığı yetkilidir. " düzenlemesi çerçevesinde işlemlerin yerine getirildiğini, tedavi gören ve Medula sisteminin diğer tedavi kısmında Bakanlar Kurulu Kararı'na (BKK) göre borçlular olarak görünen hastaların dönem sonlandırma aşamasında tedavi tutarlarının dönem sonlandırmaya dahil olmadığını, 2015 yılı ile 2022 yılı Nisan ayı itibariyle söz konusu hizmetin karşılığının 2.063.084,49 TL olduğunu ve müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek;

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, tedavi gören ve BKK'na göre hizmet karşılığı ortaya çıkan 2.063.084,49 TL'nin işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yasal mevzuat uyarınca işlemlerin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafın yapmış olduğunu iddia ettiği 2.063.084,49 TL'lik harcamaların içerisinde, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 23.01.2020 tarihli kararında belirtilen harcamalardan SGK'nın sadece istisnai hal kapsamında (acil hal, analık hali vb.) yapılan harcamaları karşılayacağı belirtildiğinden ve davacı tarafın bu kapsamda kalan bir harcaması olmadığı belirtildiğinden, davalının ödemekle yükümlü olduğu bir borcunun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu düzenlemeye ilişkin, 07.01.2020 tarihli ve 2040 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile muafiyet süresinin 21.12.2020 tarihine, daha sonra ise 22.01.2021 tarihli ve 3432 sayılı ve 10.01.2022 tarihli ve 5089 sayılı Cumhurbaşkanı kararları ile 31.12.2022 tarihine kadar uzatıldığı, maddenin uygulanmasıyla ilgili olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye, döner sermaye ödemeleri ve uygulamaya ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkili kılınan Sağlık Bakanlığının dosyaya gelen 04.11.2022 tarihli ve E-54567092-641.03.01 sayılı cevabına göre;

adı geçen Cumhurbaşkanı kararında belirtilen kişilerin davacı nezdindeki sağlık hizmetlerinden ücretsiz faydalanacağı, istisnai hal (acil hal, analık hali vb.) kapsamındaki başvurulara ait bedellerin SUT (1.7) maddesi gereği davalıya fatura edileceği, bunun dışındaki hizmetlere ilişkin bedeller yönünden herhangi bir Kuruma fatura düzenlenmeyeceği yönündeki tereddütleri giderdiği,

davacının dosyaya sunduğu 10.01.2023 tarihli yazısına göre, davaya konu edilen ve davalı tarafından ödenmediği iddia edilen faturalara konu sağlık hizmetlerinde istisnai hal kapsamında hasta bulunmadığının da bildirilmesi karşısında, anılan sağlık hizmetlerine ilişkin bedeller yönünden davalının bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; sağlık hizmetlerinin sürdürülebilmesi açısından hizmetler karşılığında tespit edilen tutarın müvekkiline ödenmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından yapılan tedavi masraflarının davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle Sağlık Bakanlığının dosyaya gelen 04.11.2022 tarihli ve E-54567092-641.03.01 sayılı yazı içeriğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR